Ik luisterde vandaag met belangstelling naar Again, Again, het tweede album van de Australische band Hot Glue.. Op dit album bouwen ze verder op het voorgaande album Hatchet . Het resultaat is een plaat die draait om herinneringen, herhaling, verandering en de zoektocht naar een manier om verder te gaan. De titel Again, Again past daar goed bij. In veel nummers hoor ik mensen die proberen vooruit te komen, maar steeds weer bij dezelfde gevoelens of situaties uitkomen.

Muzikaal bevindt het album zich ergens tussen indie-rock, alternatieve rock en shoegaze. De gitaren spelen een belangrijke rol. Soms klinken ze ruw en krachtig, terwijl ze op andere momenten juist zorgen voor een dromerige sfeer. De productie klinkt verzorgd zonder te glad te worden. Ik heb regelmatig het gevoel dat ik naar een echte band luister die samen in een ruimte speelt. Dat geeft het album een natuurlijke uitstraling.

De openingstrack "Brand New" krijgt van mij een 7. Het nummer begint energiek en zet meteen de toon voor de rest van de plaat. Ik hoor een verlangen naar een nieuwe start, maar tegelijkertijd ook onzekerheid. Muzikaal zit het goed in elkaar en het refrein blijft redelijk hangen. Toch vind ik het niet het sterkste nummer van het album. Het werkt vooral goed als introductie en als eerste stap in het verhaal dat Hot Glue wil vertellen.

Daarna volgt "Keychain", eveneens goed voor een 7. Dit nummer is iets rustiger en geeft meer ruimte aan sfeer en emotie. De zang komt hier mooi naar voren en de melodie heeft iets melancholisch. Ik waardeer de subtiele opbouw, maar tegelijkertijd blijft het nummer voor mij iets minder hangen dan sommige andere liedjes op de plaat. Het past goed binnen het geheel zonder echt een hoogtepunt te vormen.

Met "Go Again" bereikt het album voor mij een hoger niveau. Dit nummer krijgt een 8. Hier komt het centrale thema van herhaling sterk naar voren. De muziek is wat minder krachtig maar de band weet spanning op te bouwen zonder overdreven te worden. De combinatie van de gitaren en een sterke melodie werkt goed. Dit is een van de nummers waarin ik duidelijk hoor hoe Hot Glue gegroeid is sinds hun eerdere werk.

Ook "Spiders" waardeer ik met een 8. Dit nummer laat goed horen waarom veel luisteraars de band waarderen. De sfeer is dromerig, maar onder de oppervlakte zit voortdurend spanning. De gitaren vormen een mooi geheel met de zang. Ik vind vooral de manier waarop het nummer zich langzaam ontwikkelt erg geslaagd. Het klinkt emotioneel zonder zwaar op de hand te worden.

"All for Nothing" krijgt eveneens een 8. Dit nummer met wat meer tempo heeft een mooie balans tussen toegankelijkheid en diepgang. De melodieën zijn sterk en de tekst lijkt te gaan over teleurstelling en het gevoel dat inspanningen soms weinig opleveren. Toch klinkt het nummer niet pessimistisch. Juist die combinatie van melancholie en hoop spreekt mij aan. Het is een van de nummers die na meerdere luisterbeurten steeds beter wordt.

Halverwege het album staat "Bad Dog", waarvoor ik een 7 geef. Dit nummer wordt door andere recensies genoemd als een belangrijk moment op de plaat. Ik begrijp waarom. Het heeft een intensere sfeer en neemt meer tijd om zich te ontwikkelen. Toch werkt het voor mij niet helemaal zo sterk als sommige andere nummers. Ik waardeer de ambitie en de emotionele lading, maar muzikaal spreekt het mij iets minder aan dan de nummers die ik met een 8 waardeer.

Daarna volgt "Mirror", eveneens een 7. Hier ligt de nadruk meer op reflectie en herinneringen. De sfeer past goed binnen het concept van het album. Ik hoor een band die bewust kiest voor subtiliteit. Dat levert een prettig nummer op, maar opnieuw mis ik net dat extra element waardoor het echt boven de rest uitstijgt.

Met "Enough" komt er weer een hoogtepunt. Dit nummer krijgt van mij een 8. De muziek klinkt hier overtuigend en de emotie komt geloofwaardig over. Het thema van niet tevreden zijn met jezelf of met een situatie wordt goed uitgewerkt. De melodie, met name het refrein, blijft hangen en de opbouw voelt natuurlijk aan. Voor mij behoort dit tot de sterkere momenten van het album.

Ook "Movies" waardeer ik met een 8. Dit nummer heeft een melancholische sfeer die goed aansluit bij de rest van de plaat. Ik hoor hier een zekere kwetsbaarheid die het nummer extra kracht geeft. De combinatie van tekst en muziek werkt uitstekend. Het is een lied dat langzaam groeit en dat bij iedere luisterbeurt nieuwe details laat horen.

Het album eindigt met "Forever", waarvoor ik een 7 geef. Het nummer sluit de plaat op een rustige en passende manier af. Ik vind het geen spectaculaire finale, maar wel een logische afsluiting van de reis die het album maakt. De sfeer is ingetogen en geeft ruimte om terug te kijken op wat eraan voorafging.

Wanneer ik alle nummers samen bekijk, valt op dat Hot Glue een zeer consistent album heeft gemaakt. Er zijn voor mij geen zwakke nummers aanwezig. Tegelijkertijd zijn de verschillen tussen de nummers soms klein. Dat is misschien wel de grootste beperking van Again, Again. De band creëert een sterke sfeer, maar kiest vaak voor vergelijkbare emoties en muzikale benaderingen. Daardoor vloeien sommige nummers in elkaar over.

Aan de andere kant zorgt die samenhang er ook voor dat het album als geheel goed werkt. Ik luister niet naar tien losse nummers, maar naar een verzameling liedjes die samen één verhaal vormen. De thema's van herhaling, twijfel, groei en verandering keren voortdurend terug. Dat geeft de plaat een duidelijke identiteit.

Mijn gemiddelde waardering komt uit op een 7,5. Dat vind ik een eerlijke afspiegeling van wat ik hoor. De nummers Go Again, Spiders, All for Nothing, Enough en Movies vormen voor mij de hoogtepunten met een 8. De overige nummers krijgen een 7 en zorgen voor een solide basis zonder echt uit te blinken.

Uiteindelijk vind ik Again, Again een degelijk en verzorgd indie-rockalbum. Het blinkt niet uit door grote verrassingen of vernieuwingen, maar wel door sfeer, eerlijkheid en sterke melodieën. Hot Glue laat horen dat de band steeds volwassener wordt en een eigen plaats inneemt binnen de moderne alternatieve rock. Voor liefhebbers van emotionele gitaarmuziek met een vleugje shoegaze is dit een album dat de moeite van het ontdekken zeker waard is. Het is een plaat die niet direct alles prijsgeeft, maar die langzaam groeit naarmate ik er vaker naar luister.

WAARDERING: 7.5