Everything Is Simple van Zelienople is een album zonder haast. Het is geen album met snelle nummers of pakkende refreinen. Omdat de band al jarenlang bekend staat om haar rustige en sfeervolle muziek verbaasde mij dat niet. Elk geluid krijgt de tijd om zich te ontwikkelen. Dat hoor je ook op dit album terug. Het is daardoor ook geen album dat mij vanaf de eerste minuut volledig weet te grijpen. Pas naarmate het album vordert, groeit de muziek en ontdek je steeds meer details. Uiteindelijk blijft vooral de tweede helft van het album mij het meeste bij.

Het album klinkt warm, ruimtelijk en heel natuurlijk. Je hoort dat de band veel aandacht heeft besteed aan de opnames. De instrumenten hebben allemaal hun eigen plek en niets klinkt gehaast. De rustige zang van Matt Christensen past uitstekend bij de sfeer. Zijn stem probeert nooit op de voorgrond te staan, maar vormt juist één geheel met de gitaren, toetsen en het sobere drumwerk. Dat maakt dit album geschikt om echt rustig voor te gaan zitten. Het is geen muziek die om directe aandacht schreeuwt, maar muziek die langzaam naar je toe komt.

De opening Holy Rollers vind ik een redelijk begin. Het nummer zet direct de kalme toon van het album neer en laat goed horen waar Zelienople voor staat. Toch mis ik hier nog iets dat mij echt nieuwsgierig maakt. De sfeer is mooi, maar ik heb het gevoel dat er meer in zit. Daarom geef ik dit nummer een 6. Het vormt een prima introductie, maar behoort voor mij niet tot de sterkste momenten van het album.

Met Hold in My Hands begint het album meer vorm te krijgen. De melodie spreekt mij iets meer aan en de muziek voelt warmer aan. De band bouwt het nummer rustig op zonder haast te maken. Dat past goed bij hun stijl. Subtiele veranderingen zorgen ervoor dat het nummer interessant blijft. Kortom geen spectaculair nummer, maar wel eentje dat prettig blijft hangen. Een 7 voelt daarom als een passende waardering.

Bij In This Town Again merk ik dat het album mij steeds beter weet mee te raken. Hier hoor je hoe goed Zelienople is in het opbouwen van spanning met kleine middelen. Er gebeurt ogenschijnlijk weinig, maar ondertussen verandert de muziek voortdurend. Juist die subtiele ontwikkeling maakt het nummer boeiend. De rustige zang en de sfeervolle begeleiding vullen elkaar mooi aan. Voor mij is dit één van de eerste echte hoogtepunten van het album en daarom krijgt het een 8.

Ook Wishing Wells bevalt mij goed. Dit nummer heeft iets hoopvols, terwijl er tegelijk een lichte melancholie aanwezig blijft. De melodie is toegankelijk zonder dat de muziek haar eigen karakter verliest. Veel recensenten zien dit nummer als één van de sterkste van het album. Ik mis soms wat variatie en zo kom ik uit op een mooie 7.

Daarna volgt Santa Chiara, een kortere en meer instrumentale compositie. Ik zie dit vooral als een intermezzo, een soort rustmoment binnen het album. De sfeer is prettig en de uitvoering is verzorgd, maar het nummer maakt op mij minder indruk. Bovendien ben ik niet zo van de blaasinstrumenten, Daarom geef ik dit nummer een 6.

Vanaf Orange Capsule verandert mijn beleving van het album volledig. Dit nummer is zonder twijfel mijn absolute favoriet en verdient wat mij betreft een 10. Alles lijkt hier samen te komen. De muziek bouwt zich heel langzaam op en blijft zich ontwikkelen zonder ooit geforceerd te klinken. De combinatie van gitaren, synthesizers en andere subtiele klanken zorgt voor een bijna hypnotiserende sfeer. Iedere luisterbeurt ontdek ik weer nieuwe details. Dit is precies het soort muziek waarin ik helemaal kan verdwijnen. Het nummer laat horen hoe sterk Zelienople kan zijn wanneer alles op zijn plaats valt.

Het titelnummer Everything Is Simple vormt daarna een indrukwekkend vervolg. Ondanks de eenvoudige titel voelt de muziek juist rijk en gelaagd aan. Ik hoor een kwetsbare kant van de band, waarbij de rustige zang en de warme instrumentatie elkaar perfect aanvullen. De emotie wordt nooit overdreven gebracht, maar juist daardoor komt alles geloofwaardig over. Dit nummer straalt rust uit en laat mij helemaal opgaan in de sfeer. Voor mij is dit een duidelijke 9 en één van de mooiste composities op het album.

Het album eindigt met Make the Whole Town Decay, opnieuw een sterk nummer. De lichte invloeden van folk geven de afsluiting een eigen karakter. Ik vind het mooi hoe de band het album niet met een grote climax afsluit, maar juist kiest voor een ingetogen einde. Dat past perfect bij de rest van de plaat. De melancholische sfeer blijft nog lang hangen nadat de muziek is afgelopen. Met een 8 sluit het album voor mij op een overtuigende manier af.

Wat ik vooral waardeer aan Everything Is Simple is dat de band volledig trouw blijft aan haar eigen stijl. Zelienople probeert nergens commercieel of modern te klinken. In plaats daarvan kiest de groep voor geduld, subtiliteit en sfeer. Dat vraagt soms wel iets van de luisteraar. Dit is geen album dat je zomaar even tussendoor opzet. Je moet de tijd nemen om de muziek echt binnen te laten komen. Doe je dat, dan ontdek je steeds meer lagen en groeit de waardering bij iedere luisterbeurt.

Als ik naar mijn eigen cijfers kijk, zie ik ook duidelijk hoe mijn luisterervaring zich ontwikkelt. De eerste helft van het album vind ik degelijk tot goed, maar vanaf Orange Capsule bereikt de plaat een niveau dat mij echt raakt. Die sterke slotfase tilt het hele album naar een hoger niveau en zorgt ervoor dat ik met een zeer positief gevoel achterblijf.

Uiteindelijk vind ik Everything Is Simple een bijzonder album dat vooral indruk maakt door zijn rust, sfeer en emotionele diepgang. Vooral Orange Capsule, Everything Is Simple en Make the Whole Town Decay zorgen ervoor dat ik regelmatig naar dit album luister. Voor liefhebbers van rustige, atmosferische muziek is dit wat mij betreft een uitstekende plaat die laat horen dat eenvoud soms juist de meeste indruk kan maken.