Wanneer ik Mater van La Scaltra opzet, merk ik meteen dat dit geen album is dat snel alle kaarten op tafel legt. De Duitse band kiest voor sfeer, opbouw en emotie in plaats van directe toegankelijkheid. Dat vraagt wat geduld, maar levert uiteindelijk een album op dat steeds meer prijsgeeft naarmate ik het vaker beluister. La Scaltra bouwt voort op haar gothic rock- en darkwaveverleden, maar voegt hier zwaardere invloeden aan toe zo concluderen ander recensies. Het resultaat is een plaat die donker, mysterieus en soms zelfs bijna ritueel aanvoelt.

Het album begint met "Intro", waarvoor ik een 5,5 geef. Als opening werkt het redelijk goed. Het zet de sfeer neer die de rest van het album zal kenmerken, maar op zichzelf maakt het niet veel indruk. Het voelt vooral als een voorbereiding op wat nog moet komen. Functioneel dus, maar niet bijzonder memorabel.

Dat verandert direct met "Mater", dat voor mij een van de hoogtepunten van het album vormt en een 8,5 krijgt. Hier valt alles op zijn plaats. De zware gitaren, de atmosferische toetsen en de prachtige zang vormen samen een indrukwekkend geheel. Het nummer heeft een emotionele lading die me direct weet mee te nemen. De muziek ademt melancholie, maar tegelijkertijd ook kracht.

Met "Azazel" volgt een nummer dat ik waardeer met een 7. Het heeft een donkere en dreigende sfeer die goed past bij het album. De compositie zit degelijk in elkaar en de zang blijft sterk, maar ik vind het nummer net iets minder meeslepend dan het titelnummer. Toch blijft het een solide track die de lijn van het album overtuigend voortzet.

"Dancing on Debris" krijgt van mij eveneens een 7. Dit nummer voelt iets toegankelijker aan dan sommige andere composities. Ik hoor hier meer invloeden van traditionele gothic rock terug. Daardoor ontstaat een prettige afwisseling binnen het album. Het nummer heeft een aangename dynamiek en voorkomt dat de plaat te zwaar of te eenvormig wordt.

Daarna volgt "Vassago", dat ik beoordeel met een 7,5. Hier weet La Scaltra opnieuw een sterke balans te vinden tussen sfeer en melodie. Het nummer ontwikkelt zich rustig, maar blijft interessant dankzij de verschillende lagen in de instrumentatie. Vooral de manier waarop de zang boven de muziek zweeft spreekt me aan. Het geeft het nummer iets mysterieus en bijna dromerigs.

Met "Delilah" bereikt het album opnieuw een hoog niveau. Dit nummer krijgt van mij een 8. De opbouw is sterk en de emotionele intensiteit komt uitstekend over. De zang behoort hier tot de beste momenten van het album. Tegelijkertijd blijven de gitaren krachtig aanwezig zonder de sfeer te verstoren. Voor mij is dit een van de nummers die het meest blijft hangen nadat het album afgelopen is.

"The Green Light (Nocturnal Eternal)" waardeer ik met een 7. Het is zeker geen slecht nummer, maar hier merk ik dat de spanningsboog iets minder sterk is. De sfeer blijft mooi en de uitvoering is professioneel, maar het nummer mist voor mij net dat extra element waardoor het echt boven de rest uitstijgt. Binnen het geheel van het album werkt het echter prima.

"Rites of Bacchus" krijgt een 7. Dit nummer benadrukt de mystieke kant van La Scaltra. De compositie heeft een bijna ceremonieel karakter en past uitstekend bij de thematiek van het album. Hoewel het niet direct mijn favoriete nummer is, waardeer ik de manier waarop de band hier sfeer boven alles stelt. Het draagt sterk bij aan de identiteit van de plaat.

Het album sluit af met "Harmageddon", waarvoor ik een 7,5 geef. Dit is een waardige afsluiter die nog eenmaal alle sterke eigenschappen van La Scaltra samenbrengt. De muziek klinkt groots zonder overdreven bombastisch te worden. De combinatie van melancholie, kracht en melodie werkt hier uitstekend. Het nummer laat me achter met het gevoel dat ik naar een compleet en doordacht album heb geluisterd.

Wat ik vooral waardeer aan Mater is de samenhang. De nummers verschillen voldoende van elkaar om interessant te blijven, maar vormen tegelijkertijd een logisch geheel. De sfeer blijft van begin tot eind consistent. Ik hoor invloeden van gothic rock, darkwave, doom en shoegaze, maar nergens krijg ik het idee dat de band stijlen zomaar door elkaar gooit. Alles voelt natuurlijk aan.

Ook de productie verdient lof. De instrumenten krijgen voldoende ruimte en de zang staat mooi in de mix. Daardoor kan ik de details in de muziek goed horen. Vooral bij herhaalde luisterbeurten ontdek ik steeds nieuwe lagen in de arrangementen. Dat maakt Mater tot een album dat groeit naarmate ik het vaker draai.

Natuurlijk is het geen perfect album. Sommige nummers hadden iets compacter mogen zijn en af en toe mis ik een echt onverwacht moment. Daarnaast zal het trage tempo niet iedere luisteraar aanspreken. Wie op zoek is naar directe pakkende refreinen of veel energie zal mogelijk minder enthousiast zijn. Voor liefhebbers van sfeer en opbouw ligt dat anders.

Uiteindelijk kom ik uit op een zeer positieve indruk. Het album biedt sterke composities, overtuigende zang en een prachtige duistere sfeer die lang blijft hangen. Met een gemiddelde waardering van ruim boven de zeven beschouw ik Mater als een geslaagd en overtuigend gothic album dat ik met plezier blijf beluisteren. Het is misschien niet revolutionair, maar wel een plaat die kwaliteit, emotie en sfeer op een bijzonder aantrekkelijke manier samenbrengt.

WAARDERING: 7,2