Ik vind Alma een bijzonder sterk debuutalbum van Habitants. Het valt op dat de band niet probeert indruk te maken met technische hoogstandjes of een muur van geluid. In plaats daarvan draait alles om sfeer, emotie en zorgvuldig opgebouwde nummers. De muziek neemt rustig de tijd om zich te ontwikkelen en dat past goed bij de stijl van de band. Shoegaze, dreampop, postrock en alternatieve rock vloeien op een natuurlijke manier in elkaar over. Het resultaat is een album dat mij vooral weet te raken door zijn rust, warmte en melancholie.

Wat ik erg waardeer, is dat de muziek voortdurend in beweging blijft. Geen enkel nummer klinkt hetzelfde, maar toch vormen alle acht songs samen een logisch geheel. De heldere zang van Anne van den Hoogen speelt daarin een grote rol. Haar stem klinkt kwetsbaar en dromerig, zonder ooit zwak over te komen. De gitaren zorgen ondertussen voor een breed en sfeervol decor, terwijl de ritmesectie de nummers stevig bij elkaar houdt. Daardoor ontstaat een geluid dat modern klinkt, maar ook duidelijk invloeden laat horen van klassieke shoegaze- en dreampopbands.

De nummers vormen samen het verhaal van een vrouw die worstelt met haar identiteit, gevoelens en de wereld om haar heen. Daarbij blijft bewust onduidelijk of deze hoofdpersoon volledig menselijk is of juist iets anders vertegenwoordigt.

Highways opent het album overtuigend en krijgt van mij een 8. De combinatie van dromerige gitaren, een mooie melodie en een subtiele spanning werkt uitstekend. Het nummer bouwt rustig op en blijft boeien zonder overdreven druk te worden. Voor mij is dit precies het soort opening dat nieuwsgierig maakt naar de rest van het album.

Met Youth zakt het tempo iets terug. Ik waardeer dit nummer met een 7. De melodie blijft prettig hangen en de sfeer is opnieuw erg sterk. Toch voelt het iets minder opvallend dan de openingssong. Het laat vooral horen hoe goed Habitants een rustige, licht melancholische sfeer weet neer te zetten.

Future You behoort voor mij weer tot de hoogtepunten en krijgt een 8. Hier hoor ik goed hoe de band spanning opbouwt zonder haast te hebben. De gitaren krijgen veel ruimte en de zang blijft mooi in balans met de instrumenten. Ik vind vooral de manier waarop het nummer langzaam groeit erg geslaagd..

Daarna volgt Cod Fishing, een nummer dat van mij een 7 krijgt. Ik begrijp waarom de band dit als single heeft gekozen. Het heeft een toegankelijke melodie en een mooi opgebouwd arrangement. Toch spreekt het mij daarom net iets minder aan dan enkele andere nummers op het album. Dat ligt niet aan de kwaliteit, want ook hier is de productie uitstekend en zit de opbouw goed in elkaar. Het is vooral een kwestie van persoonlijke voorkeur.

Met Morgen komt voor mij opnieuw een van de sterkere momenten van het album. Ook dit nummer waardeer ik met een 8. Ik vind vooral de filmische sfeer erg mooi. De muziek ademt rust, maar blijft tegelijkertijd spannend. De verschillende instrumenten vullen elkaar subtiel aan en zorgen voor een rijk geluid zonder dat het druk wordt.

Het titelnummer Alma krijgt van mij een 7. De dromerige sfeer past uitstekend bij het thema van het album. De zang staat hier centraal en wordt prachtig ondersteund door de gitaren. Toch mis ik hier net dat extra beetje spanning waardoor sommige andere nummers mij meer weten te grijpen. 

If I Knew krijgt vervolgens weer een 8. Dit nummer laat goed horen hoe sterk Habitants is in het langzaam opbouwen van een compositie. Het begint vrij ingetogen, maar ontwikkelt zich stap voor stap tot een indrukwekkend geheel. Ik geniet vooral van de wisselwerking tussen de zang en de gitaren. De emotie blijft subtiel aanwezig en juist daardoor komt het nummer geloofwaardig over.

Het album wordt afgesloten met The Waiting Room, eveneens goed voor een 8. Met ruim zeven minuten is dit het langste nummer van de plaat en dat voelt nergens overdreven. Habitants neemt de tijd om de muziek rustig te laten groeien. De verschillende muzikale lagen worden zorgvuldig toegevoegd, waardoor een mooi slot ontstaat dat de sfeer van het hele album nog één keer samenvat. Ik vind dit een waardige afsluiter die laat horen hoeveel geduld en aandacht de band in de composities heeft gestoken.

Wat ik misschien nog wel het meest waardeer aan Alma, is dat de muziek nooit geforceerd klinkt. Veel bands binnen de shoegaze of postrock kiezen voor lange instrumentale uitbarstingen of enorme geluidsmuren. Habitants doet dat veel subtieler. De kracht zit juist in de details..

De teksten dragen eveneens bij aan de aantrekkingskracht van het album. Ze vertellen geen eenvoudige verhalen, maar laten voldoende ruimte voor een eigen interpretatie. Thema's als identiteit, verandering, onzekerheid en hoop keren regelmatig terug. Dat sluit mooi aan bij de muziek, die vaak zweeft tussen licht en donker. Hierdoor voelt het album persoonlijk zonder dat het overdreven zwaar wordt.

Mijn gemiddelde waardering komt uit op 7,6, en dat vind ik een goede afspiegeling van de kwaliteit van deze plaat. Er staan voor mij geen zwakke nummers op en de sterkste composities halen zonder moeite een hoog niveau. Habitants laat horen dat de band een eigen geluid heeft gevonden waarin melodie, sfeer en emotie belangrijker zijn dan spektakel. Juist daardoor blijft Alma lang interessant.

Al met al vind ik Alma een geslaagd debuut dat veel vertrouwen geeft voor de toekomst. Habitants combineert dromerige klanken, sterke composities en een uitstekende productie tot een album dat rustig groeit bij iedere luisterbeurt. Het is een plaat die uitnodigt om vaker op te zetten en waarbij steeds nieuwe details opvallen. Voor liefhebbers van sfeervolle gitaarmuziek, shoegaze en dreampop is dit wat mij betreft een aanrader die laat zien hoeveel kwaliteit er in de Nederlandse alternatieve muziekscene te vinden is.

WAARDERING: 7,6