Habitants is een Nederlandse band die dromerige rock, shoegaze, dreampop en postrock met elkaar combineert. De groep werd opgericht door gitarist René Rutten, vooral bekend als medeoprichter en gitarist van The Gathering. Na jarenlang actief te zijn geweest in de alternatieve rockscene wilde hij een nieuwe band beginnen waarin sfeer, emotie en melodie centraal staan. Het resultaat werd Habitants, een band die een eigen geluid ontwikkelde waarin donkere klanken worden gecombineerd met warme melodieën en veel ruimte voor gevoel.

De bezetting bestaat uit zangeres Anne van den Hoogen, die eerder naam maakte met Rosemary & Garlic, gitarist René Rutten, gitariste Gema Pérez, bassiste Mirte Heutmekers en drummer Jerôme Miedendorp de Bie. Vooral de heldere en bijna etherische zang van Anne van den Hoogen bepaalt een groot deel van het karakter van de muziek. Haar stem vormt een mooi contrast met de gelaagde gitaren en de vaak melancholische sfeer.

Muzikaal laat Habitants zich inspireren door bands uit de alternatieve jaren tachtig en negentig. Invloeden van groepen als Cocteau Twins, Slowdive en andere klassieke shoegazebands zijn duidelijk hoorbaar, zonder dat de band deze simpelweg kopieert. De muziek bestaat uit veel galm, langzaam opgebouwde gitaarpartijen en subtiele ritmes. Daardoor ontstaat een geluid dat tegelijk dromerig, filmisch en krachtig klinkt. Ook elementen uit postrock en darkwave spelen een belangrijke rol.

De band bracht in 2018 de eerste ep uit, waarmee direct duidelijk werd welke muzikale richting Habitants wilde volgen. De positieve reacties uit de alternatieve muziekwereld zorgden ervoor dat de groep steeds vaker op Nederlandse podia verscheen. Daarna volgden optredens op festivals en in bekende popzalen. Habitants bouwde langzaam maar zeker een trouwe schare liefhebbers op, vooral onder fans van sfeervolle gitaarmuziek.

In 2023 verscheen het eerste volledige album Alma. Dit album laat horen hoe de band zich in de jaren daarvoor heeft ontwikkeld. De nummers zijn zorgvuldig opgebouwd en wisselen rustige passages af met krachtige uitbarstingen van gitaren. De teksten gaan vaak over persoonlijke gevoelens, kwetsbaarheid, verlies, hoop en innerlijke groei. Hierdoor krijgt de muziek een emotionele lading die goed aansluit bij de dromerige instrumentatie.

René Rutten speelt een belangrijke rol binnen Habitants als componist en gitarist. Zijn ervaring bij The Gathering is terug te horen in de sfeervolle arrangementen en de aandacht voor detail. Toch klinkt Habitants niet als een voortzetting van die band. De muziek is minder gericht op progressieve rock en meer op subtiele melodieën, atmosferische klanklandschappen en een moderne vorm van shoegaze en dreampop. De samenwerking met Anne van den Hoogen geeft de muziek bovendien een geheel eigen identiteit.

Live staat Habitants bekend om een rustige maar intense presentatie. De band kiest niet voor veel spektakel op het podium, maar laat vooral de muziek spreken. Door het gebruik van lichteffecten, veel galm en zorgvuldig opgebouwde spanningsbogen ontstaat tijdens optredens een bijna hypnotiserende sfeer. Dat leverde uitnodigingen op voor festivals zoals Roadburn, maar ook voor optredens in zalen als Paradiso, Merleyn, Hedon, Victorie en Boerderij.

Critici prijzen vooral de balans tussen toegankelijkheid en artistieke diepgang. De muziek is melodieus genoeg om direct aan te spreken, maar bevat ook veel kleine details die pas na meerdere luisterbeurten opvallen. De combinatie van meerdere gitaren, subtiele elektronica en de dromerige zang zorgt ervoor dat elk nummer rijk en gelaagd klinkt. Daardoor spreekt Habitants zowel liefhebbers van shoegaze als fans van alternatieve rock, dreampop en postrock aan.

Hoewel Habitants nog een relatief jonge band is, heeft de groep inmiddels een duidelijke plaats veroverd binnen de Nederlandse alternatieve muziekscene. Dankzij ervaren muzikanten, sterke composities en een herkenbare eigen stijl heeft de band zich ontwikkeld tot een van de interessantste Nederlandse namen binnen het moderne shoegaze- en dreampopgenre. Hun muziek laat horen dat melancholie en schoonheid uitstekend samen kunnen gaan en dat rustige, sfeervolle rock nog altijd veel zeggingskracht kan hebben.

Albums: