Dad Magic komt uit Gent en beweegt zich in de wereld van de post-hardcore. De band mengt de kracht van hardcore met melodieën die gemakkelijk blijven hangen en ritmes waarop je bijna vanzelf in beweging komt. Dat laatste vind ik een aardige combinatie. Bij harde muziek denk ik al snel aan een zaal vol mensen die elkaar proberen omver te lopen, maar Dad Magic laat horen dat stevig beuken en gevoelige melodieën prima naast elkaar kunnen bestaan.

De band bestaat uit vijf muzikanten: zanger Sven Aerts, bassist Sam, gitaristen Sander en Gilles en drummer Antoon. Met die bezetting heeft Dad Magic voldoende mogelijkheden om een stevig geluid neer te zetten. De gitaren zorgen voor de nodige scherpte, de ritmesectie houdt de boel in beweging en de zang klinkt rauw en ongepolijst. Het geheel hoeft niet netjes binnen de lijntjes te blijven.

Wat mij aanspreekt, is dat de groep niet alleen op volume vertrouwt. Achter het lawaai zitten melodieën en refreinen die de nummers iets herkenbaars geven. Dat maakt de muziek toegankelijker dan je op basis van de eerste indruk misschien zou verwachten.

Het verhaal van Dad Magic begint niet met een groot platencontract of een zorgvuldig uitgedacht plan om de wereld te veroveren. De eerste nummers ontstonden bij gitaristen Sander Mangelschots en Daan Swinnen, die op een zolderkamer experimenteerden met emo en hardcore. Daarna groeide het project uit tot een volledige band. De muzikanten moesten onderweg het nodige leren en uitproberen. Ook de zang veranderde het geluid: de muziek werd harder en kreeg meer nadruk op de emotionele kant.

Dat vind ik een mooi uitgangspunt. Je hoeft niet eerst een ervaren muzikant te zijn om iets te beginnen. Soms moet je gewoon met vrienden aan de slag gaan en kijken wat er gebeurt. Dad Magic lijkt die aanpak serieus te nemen. De groep houdt veel zelf in handen, van het schrijven van de muziek tot delen van de opnames en de vormgeving. Die doe-het-zelfhouding hoort duidelijk bij hun manier van werken.

In 2024 verscheen de eerste ep, Vicious Mockery. De zes nummers laten goed horen waar Dad Magic voor staat. De band combineert de directe aanpak van hardcore en punk met melodieën die de muziek wat meer kleur geven. Daarbij zijn invloeden te horen van groepen als Drug Church, Touché Amoré en Title Fight. Dat zijn namen die helpen om het muzikale terrein af te bakenen, al hoeft Dad Magic zich daar niet volledig achter te verschuilen.

Dad Magic speelde al op festivals als Rock Herk, Ieperfest en Boomtown en stond ook in het voorprogramma van andere stevige bands. Daarmee heeft de groep zich buiten de repetitieruimte kunnen bewijzen. Het enthousiasme rond de eerste releases leidde bovendien tot meer optredens en plannen om ook buiten België verder te kijken.

Ik kan me voorstellen dat de band live nog beter tot haar recht komt. Dit is muziek die uitnodigt om niet keurig met de armen over elkaar te blijven staan. Je hoeft niet eens precies te weten wat post-hardcore inhoudt. Een beetje nieuwsgierigheid en een gezonde tolerantie voor stevige gitaren zijn voldoende.

Mijn indruk is dat Dad Magic een interessante Belgische groep is die nog volop bezig is haar eigen geluid verder te ontwikkelen. De combinatie van rauwheid, gevoel en pakkende melodieën biedt genoeg aanknopingspunten voor de toekomst. En die bandnaam? Die blijft een glimlach oproepen. Misschien is dat wel de truc: Dad Magic laat horen dat je muziek best met veel lawaai en een knipoog kunt maken, zonder dat de emotie daarbij verloren gaat.