Ik heb vandaag het album Hugrheim van de Franse band Eihwar geluisterd en wat mij meteen opvalt, is hoe sterk ze hun eigen stijl neerzetten. Het is een mix van pagan folk, ritmische drums en elektronische invloeden, maar vooral heel energiek en meeslepend. Het voelt een beetje alsof ik naar een ritueel luister dat tegelijk ook geschikt is voor een festival of zelfs een dansvloer.

Wat ik positief vind aan dit album, is dat het nergens saai wordt. De band speelt met tempo en sfeer, waardoor elk nummer een eigen gevoel krijgt. Soms is het opzwepend en bijna feestelijk, en dan weer donker en dreigend. Toch blijft alles herkenbaar als Eihwar. De zang klinkt vaak rauw en trance-achtig, wat goed past bij de thematiek van mythologie en spiritualiteit.

De productie klinkt ook sterk. De drums staan centraal en geven veel kracht aan de muziek. Tegelijk zorgen de elektronische elementen voor een moderne twist. Hierdoor voelt het album niet als ouderwetse folk, maar juist als iets nieuws en fris binnen het genre. Ik merk dat de band goed weet hoe ze spanning moeten opbouwen, vooral in de langzamere nummers.

Wat ook helpt, is dat het album een duidelijke sfeer heeft. Het draait veel om Noordse mythes, innerlijke kracht en strijd. Dat hoor ik niet alleen in de teksten, maar ook in de muziek zelf. Sommige nummers voelen bijna meditatief, terwijl andere juist energie geven.

Nummer voor nummer

1. Nauðiz – Een sterke opener met veel energie en een opzwepend ritme; de tekst draait om doorzettingskracht en het overwinnen van moeilijkheden. (4)
2. Freyja’s Calling – Houdt de energie goed vast met een pakkend ritme; de essentie is het volgen van een innerlijke roep of spirituele kracht. (3,5)
3. Ein – Zelfde tempo maar wat minder toegankelijk en iets rauwer; de tekst lijkt te gaan over individualiteit en op jezelf aangewezen zijn. (3,5)
4. Skuggaríki – Een totaal andere sfeer: traag, donker en dreigend; de kern van de tekst is de confrontatie met een schaduwwereld of innerlijke duisternis. (3,5)
5. Hugrheim – Het titelnummer heeft een prettige up tempo melodie; inhoudelijk draait het om de geest of innerlijke wereld als krachtbron. (3,5)
6. Ljósgarðr – Begint ingetogen maar groeit naar een sterk en pakkend refrein; de tekst lijkt licht en hoop tegenover duisternis te zetten. (3,5)
7. Heill Óðinn – Meer minimalistisch en ritueel van toon; het nummer is een soort eerbetoon aan de god Odin en kracht uit geloof. (3)
8. The Lake of the Dead – Traag, donker en meeslepend; de tekst gaat over dood, herinnering en het oversteken naar een andere wereld. (4)
9. Omenotharena (Warrior's Training) – Een stampend ritme met een fijne melodie; de essentie is training, discipline en voorbereiding op strijd. (3,5)
10. Berserkr [Tim's Memorial Version] – Mooi melodisch en iets emotioneler; de tekst draait om eer, herinnering en de geest van de krijger. (3,5)
    
    

Conclusie

Ik vind Hugrheim een sterk en gevarieerd album dat laat horen dat Eihwar meer is dan een standaard folkband. Ze durven te experimenteren en combineren oud en nieuw op een overtuigende manier. Vooral de afwisseling tussen energieke en donkere nummers maakt het interessant om naar te blijven luisteren.

Voor mij voelt dit album als een reis: soms intens en wild, soms rustig en dreigend. Daardoor blijft het hangen en wil ik het vaker terugluisteren. Zeker als je houdt van folk met een moderne twist, is dit echt een aanrader.

WAARDERING: 7,1