Als ik The Real Thing van Faith No More uit 1989 luister, hoor ik een album dat echt een eigen weg kiest. In een tijd waarin veel bands vooral binnen één stijl bleven, mixt deze band zonder moeite rock, metal, funk en zelfs rap. Dat klinkt misschien rommelig, maar hier werkt het juist verrassend goed.

Voor mij is dit album vooral bijzonder omdat het de doorbraak betekende van zanger Mike Patton. Hij verving de vorige zanger en bracht meteen iets nieuws. Zijn stem is extreem veelzijdig: hij schakelt makkelijk tussen melodie, schreeuw en half gesproken stukken. Daardoor blijven de nummers boeien en voelen ze nooit saai.

Wat ik sterk vind, is dat de band echt samen speelt als één geheel. De baslijnen zijn funky en opvallend, de gitaren zijn zwaar maar ook speels, en de keyboards geven een extra laag die veel bands toen niet hadden. Dat hoor je bijvoorbeeld goed in “Epic”, waar alles samenkomt in een energiek en herkenbaar nummer.

 

Het album opent sterk met “From Out of Nowhere”, een snelle en aanstekelijke track die meteen blijft hangen. Daarna volgt een mix van stijlen: harde stukken, rustige passages en soms zelfs een beetje humor. “Zombie Eaters” laat bijvoorbeeld horen dat de band ook spanning kan opbouwen, terwijl “Surprise! You’re Dead!” juist vol gas vooruit gaat.

 

Niet elk nummer springt er evenveel uit. Sommige tracks zijn wat eenvoudiger of minder origineel. Toch stoort dat mij niet echt, omdat het album als geheel sterk blijft. Het voelt alsof de band hier zijn identiteit aan het vormen is, en dat maakt het interessant om naar te luisteren.

 

De cover van Black Sabbath’s “War Pigs” vind ik een mooi eerbetoon. Ze houden de kracht van het origineel, maar geven er toch een eigen draai aan. Dat past goed bij de rest van het album, dat ook steeds balanceert tussen respect voor het verleden en iets nieuws willen doen.

Al met al zie ik The Real Thing als een belangrijk en creatief album. Het is niet perfect, maar wel gedurfd en vol energie. Het laat horen dat muziek niet in één hokje hoeft te passen om te werken.

 

Nummer voor nummer

1. From Out of Nowhere
   Een geweldige en aanstekelijke opener met hoog tempo. De riff is direct herkenbaar en de zang van Patton klinkt zelfverzekerd en krachtig. Dit nummer werd ook als single uitgebracht en zette meteen de toon voor het album. De structuur is vrij klassiek, maar de uitvoering maakt het bijzonder. De tekst gaat in essentie over een plotselinge, overweldigende aantrekkingskracht die uit het niets ontstaat. (4,5)
2. Epicc
   Dit is de grote hit van het album en misschien wel het bekendste nummer van de band. De combinatie van rapachtige stukken, zware gitaren en een opvallende pianopartij maakt het uniek. Ondanks dat rap niet voor iedereen werkt, heeft het nummer duidelijk emotie en kracht. Het beroemde einde met de piano blijft hangen. De tekst draait om het najagen van iets groots dat je nooit helemaal kunt grijpen. (4)
3. Falling to Pieces
   Een iets toegankelijker nummer dat minder experimenteel klinkt. Het heeft een vrij standaard rockopbouw en mist daardoor wat originaliteit, maar blijft nog net prettig om te horen. De melodie is sterk genoeg om te blijven hangen. Dit nummer werd ook als single uitgebracht. De tekst beschrijft het gevoel dat je geestelijk uit balans raakt en langzaam de controle verliest. (3)
4. Surprise! You're Dead!
   Een korte, snelle en agressieve track met veel energie. Hier laat de band zijn metal-invloeden duidelijk horen. De riffs zijn strak en het tempo ligt hoog, wat het nummer een sterke drive geeft. Het voelt bijna als een uitbarsting van geweld. De tekst lijkt op een cynische manier te gaan over plotselinge dood en de schok die daarbij hoort. (4)
5. Zombie Eaters
   Dit nummer begint rustig en heeft even tijd nodig om op gang te komen. De eerste minuten zijn bijna zacht en melancholisch, maar daarna bouwt het op naar een intens tweede deel. Die overgang maakt het nummer interessant en gelaagd. Het laat goed zien hoe veelzijdig de band is. De tekst gaat over afhankelijkheid en verstikkende relaties, vaak geïnterpreteerd als ouder-kind dynamiek. (3,5)
6. The Real Thing
   De titeltrack is een langer en meer opgebouwd nummer. Het creëert direct spanning en wisselt mooi tussen rustige en intense stukken. De opbouw zorgt ervoor dat het nummer blijft boeien. Instrumentaal zit het sterk in elkaar en de zang volgt die dynamiek goed. De tekst draait om obsessie en het verlangen naar iets dat echt en betekenisvol voelt. (4)\
7. Underwater Love
   Een relatief simpel en toegankelijk nummer binnen het album. Het mist misschien wat scherpte, maar de zang maakt veel goed. De sfeer is iets lichter en bijna speels vergeleken met andere tracks. Het heeft een duidelijke groove die prettig luistert. De tekst gaat over een vreemde en mogelijk ongezonde vorm van liefde. (3,5)
8. The Morning After
   Dit nummer heeft een rauw randje en klinkt wat gemener. De gitaren zijn scherper en het geheel voelt directer aan. Het heeft een duidelijk karakter en blijft daardoor hangen. De energie ligt iets lager dan bij de hardste tracks, maar de sfeer is sterk. De tekst gaat over de gevolgen van keuzes en het besef dat komt na een intense ervaring. (3,5)
9. Woodpecker from Mars
   Een instrumentaal nummer dat vooral draait om sfeer en opbouw. Hoewel zang ontbreekt, laten de muzikanten hier horen wat ze kunnen. Het nummer ontwikkelt zich langzaam en eindigt sterk. Vooral het laatste deel maakt indruk. Het voelt een beetje als een intermezzo binnen het album. Omdat er geen tekst is, ligt de focus volledig op de muzikale beleving. (3,5)
10. War Pigs
    Een cover van een klassieker van Black Sabbath. Faith No More geeft er een eigen draai aan, maar behoudt de kracht en boodschap van het origineel. De uitvoering is energiek en overtuigend. Het past goed binnen de rest van het album. De tekst is een duidelijke aanklacht tegen oorlog en machtsmisbruik. (4)
11. Edge of the World
    Een rustiger en wat tammere afsluiter. Het nummer valt minder op na de energie van de eerdere tracks, maar heeft wel een eigen sfeer. Het voelt bijna als een vreemde afsluiting van een veelzijdig album. Muzikaal is het degelijk, maar minder spannend. De tekst gaat over verleiding en het overschrijden van morele grenzen. (3)

WAARDERING: 7,4