Desert So Green (09-01-2026)

Desert So Green is het derde album van de experimentele Amerikaanse muziekband Winged Wheel. Het kwam uit op 9 januari 2026 via het platenlabel 12XU.

Dit album volgt op hun eerdere albums No Island (2022) en Big Hotel (2024). De band bestaat uit ervaren muzikanten die uit verschillende andere projecten komen en samen muziek maken die moeilijk in één muziekstijl past.

🧠 Hoe klinkt het album?

Het geluid van Desert So Green is, zo lees ik, rustiger en bedachtzamer dan op hun vorige album Big Hotel. In plaats van hele lange, wilde jams, zijn de nummers hier meer bewust opgebouwd en werken ze meer met sfeer en structuur.
Toch is het geen standaard popalbum: het voelt experimenteel en soms zelfs min of meer psychedelisch. Veel nummers hebben dunne, hypnotiserende ritmes, gelaagde gitaren en geluidscènes die aan films of vrije jams doen denken.

De muziek balanceert vaak tussen opwinding en spanning, waardoor het album tegelijk intens en intrigerend klinkt, maar niet altijd makkelijk toegankelijk is voor iedereen.

📍 Opname en aanpak

Desert So Green is opgenomen in lente 2025 in Rec Room Studios bij Chicago, nadat de band een tour door het Amerikaanse Midwest had gedaan. Door samen live te spelen ontstond er meer samenhang in hun muziek, en dat hoor je terug in de manier waarop de nummers zijn opgebouwd.

De band nam minder een experimentele houding aan en koos er bewust voor om ideeën eerst uit te denken voordat ze opgenomen werden. Daardoor is het geluid vaak meer doelgericht en verfijnd dan op eerdere albums.

🌀 Algemene sfeer

Het album voelt soms duister, gelaagd en introspectief. Het klinkt alsof je door een woestijnlandschap loopt: open, soms spookachtig, met momenten van schoonheid en momenten van spanning. Het gevoel dat het oproept is niet zozeer vrolijk of dansbaar, maar eerder bezinning en exploratie.

📀 Nummer-voor-nummer beschrijving

1. Canvas 11 is een opener die langzaam groeit. Je hoort laag voor laag geluid opbouwen tot iets wat bijna hypnotiserend voelt, met gitaren die om elkaar heen draaien. (4)
2. Canvas 2 – Iets korter en intenser dan de opener, met een soort mechanische, bijna motorische beat en vreemd vervormde geluiden die op verschillende momenten opduiken. Spreekt mij niet zo aan (3)
3. Speed Table – Meer ritmisch en krachtig. Het heeft snellere drums en gitaarlijnen die wat meer richting post-punk / krautrock gaan dan veel andere nummers op het album. Maakt een wat rommelige indruk, maar daar houd ik wel van. (3,5)
4. More Frog Poems – Langzaam en bijna mysterieus. Denk aan een ruimte-achtige song met repeterende drums en een ritme dat makkelijk in je hoofd blijft hangen. (3,5)
5. Beautiful Holy Jewel Home – Dit is het meest melodische nummer. Het voelt een beetje als een liedje met zang en structuur, maar wel op een niet-traditionele manier. (Zou de drummer van Snic Youth hier..?) (3,5)
6. Canvas 8 – Loopt anders dan de meeste nummers. Het springt tussen lawaaiige gitaren en rustige stukken heen en weer, alsof het een mix is van twee verschillende ideeën, (3,5)
7. Bird Spells – Dit nummer voelt levendig en puls-achtig, alsof het steeds tegen een soort breekpunt aanzit maar niet uit elkaar valt. (4)
8. I See Poseurs Every Day – Relatief toegankelijk, met een ritme dat wat meer “song” voelt dan de meeste andere nummers. Sommige luisteraars vergelijken het met een vreemde, speelse rocksong. (4)
9. The Suite Goes Quiet – De afsluiter is een enigszins vertragend en bedachtzame compositue , met een gevoel van afronding en reflectie, bijna alsof de muziek langzaam vervaagt. (4)

WAARDERING: