Voor mij is dit album de kennismaking met de Poolse band Weedpecker. Dus  ben ik wat gaan rondkijken om wat meer over het album te weten  te komen. Als ik kijk naar de reacties en gebruikersreviews die ik kon vinden dan lees ik daarin dat het album V van Weedpecker over het algemeen positief wordt ontvangen, maar niet zonder kritiek. De gemiddelde score ligt rond de “goed tot erg goed”, wat laat zien dat fans tevreden zijn, maar ook dat het geen perfect album is.

Eerste indruk en sfeer

Uit de reacties begrijp ik tevens dat V voelt als een logisch vervolg op hun eerdere werk. Ik kan dat niet direct beoordelen. Maar de band blijft duidelijk trouw aan hun combinatie van stoner rock en psychedelische muziek, maar voegt meer sfeer en rust toe. Het album opent vrij rustig en dromerig, met veel gebruik van synths en atmosferische geluiden.

Ik zelf vind dat de start zeker aangenaam is Intro is een niet al te opdringerig intro inderdaad. Dat past misschien wat minder in het plaatje dat bij stoner rock hoort  Bij luisteraars met een vrij brede smaak (zoals ik) valt dat Intro echter goed. Anderen vinden juist dat het begin wat traag is en niet direct indruk maakt. Dat verschil in mening zie je vaker bij dit soort muziek: het is echt iets waar je de tijd voor moet nemen.

Sterke nummers en hoogtepunten

Volgens meerdere meningen waaronder de mijne springt vooral het nummer “Fading Whispers” eruit. Dit wordt gezien als een van de beste tracks op het album, omdat het alles bevat wat Weedpecker goed maakt. Het nummer begint ingetogen maar na circa drie minuten slaat de vlam in de pan.. De riffs worden zwaar en het volume wordt opgeschroefd, De zang is melodieus

Ook nummers als “Ash” en “Mirrors” gaan er bij mij goed in. Deze tracks laten horen dat de band sterk is in het combineren van groove en sfeer. Beide nummers hebben een mooie duidelijke structuur.

Toch is dat niet voor iedereen positief. Een belangrijk kritiekpunt dat ik vaak terugzie, is dat het album soms te veel blijft hangen in sfeer en herhaling.

En inderdaad, sommige stukken bestaan vooral uit lange instrumentale passages, zwevende gitaren en rustige synthstukken  Ik vind dat best wel prettig, maar volgens een behoorlijk aantal andere luisteraars gebeurt er dan te weinig. Ze missen spanning of ontwikkeling in die delen. Daardoor kan het album voor sommigen wat “langdradig” aanvoelen.

De productie

De productie vind ik erg sterk. Het geluid is zwaar en vol. Het enige is dat de bas soms wat verzuipt naast de gitaar waardoor details minder goed hoorbaar zijn. Vooral bij de hardere stukken kan dat jammer zijn.

Misschien past het wat minder bij het stonerrock etiket van de band maar het feit dat de band veel synths gebruikt, veel melodie in de nummers heeft en nummers meest rustig opbouwt heeft op mij een prettige uitwerking

Eindconclusie

Als ik alles bij elkaar neem, zie ik V als een album dat vooral draait om sfeer en beleving. Het is geen plaat met alleen maar harde riffs of directe nummers. En het is een album dat je in één keer moet luisteren.

Mijn algemene indruk is dus dat dit een degelijk en soms zelfs indrukwekkend album is.  Voor fans van psychedelische en stoner rock is het zeker de moeite waard, maar het vraagt wel geduld en aandacht om er echt van te genieten.

 

WAARDERING: 7,7