Hela
De Spaanse metalformatie Hela komt uit de stad Elche in de regio Valencia en bestaat sinds 2012. De band speelt vooral een mix van doom metal, stoner metal en melodische metal. Hun muziek klinkt zwaar en donker, maar tegelijk ook sfeervol en emotioneel. In hun nummers hoor ik trage riffs, melancholische melodieën en atmosferische stukken terug. De groep haalt inspiratie uit mythologie, fantasie, occultisme en innerlijke strijd.
Hela ontstond na het uiteenvallen van een eerdere band van enkele leden, genaamd The Sand Collector. Gitarist Julián Velasco, bassist Tano Giménez en drummer Miguel Fernández wilden samen doorgaan, maar kozen voor een zwaardere en donkerdere stijl dan voorheen. Eerst kwam zangeres Isabel Sierras bij de groep, later werd zij vervangen door Mireia Porto. Sinds enkele jaren is Raquel Navarro de zangeres van de band. Vooral de combinatie van zware doomriffs en vrouwelijke zang is erg bepalend voor hun geluid.
De naam Hela verwijst naar de Noordse godin van de dood uit de Noorse mythologie. Dat past goed bij de sfeer van hun muziek, die vaak draait om verdriet, mystiek en donkere emoties. Toch klinkt de band niet alleen somber. In hun muziek zitten ook rustige en bijna dromerige stukken verwerkt. Daardoor ontstaat een mix van hardheid en schoonheid die veel doommetalbands proberen te bereiken.
Hun debuutalbum Broken Cross verscheen in 2013 en kreeg vrij snel aandacht binnen de underground doomscene. Het album werd later zelfs opnieuw uitgebracht op vinyl via het Finse label Svart Records. Dat hielp de band om ook buiten Spanje bekend te worden. Volgens verschillende metalwebsites viel vooral de eigen sfeer van het album op. Hela probeerde niet simpelweg bekende doommetalbands te kopiëren, maar gaf een eigen draai aan het genre.
In 2017 verscheen het tweede album Death May Die. Dit album klinkt iets melodischer en experimenteler dan het debuut. De band combineert hier klassieke doominvloeden met alternatieve rock uit de jaren negentig. Sommige recensenten vergelijken delen van hun muziek met atmosferische bands uit de gothic- en doomhoek. De zang van Mireia Porto kreeg veel lof omdat zij zowel breekbaar als krachtig kan klinken. De teksten gaan onder meer over chaos, vervreemding en verzet tegen gevestigde systemen.
Hun derde album Vegvísir verscheen in 2019. De titel verwijst naar een oud IJslands symbool dat volgens legendes reizigers helpt om hun weg te vinden. Dat thema van zoeken en verdwalen hoor ik ook terug in de muziek van het album. De nummers zijn lang, slepend en sterk opgebouwd rond sfeer. Recensies beschreven het album als emotioneel, hypnotiserend en soms bijna filmisch. De muziek bevat zowel zware passages als rustige momenten met melodische gitaren en dromerige zang.
Na enkele rustige jaren kwam Hela in 2026 terug met het album A Reign To Conquer. Op dit album is voor het eerst zangeres Raquel Navarro te horen. De band bleef trouw aan hun melodische doomstijl, maar klinkt tegelijk moderner en krachtiger. De nummers duren vaak meer dan zeven minuten en bouwen langzaam spanning op. Volgens de band zelf gaat het album over eenzaamheid, mentale chaos en het zoeken naar verlossing. Ook hier staat sfeer centraal.
De huidige bezetting bestaat uit Raquel Navarro op zang, Julián Velasco op gitaar, Tano Giménez op bas en Miguel Fernández op drums. Door de jaren heen heeft Hela een trouwe cultstatus opgebouwd binnen de doommetalscene. Ze behoren misschien niet tot de grootste namen van Spanje, maar binnen het genre worden ze gezien als een respecteerde en creatieve band. Vooral liefhebbers van atmosferische doommetal en vrouwelijke zang kunnen veel plezier beleven aan hun muziek.