Het album Stunt Double van Queen;s Pleasure verscheen op 9 januari 2026 en is hun derde studioalbum.

In de muziekwereld wordt vaak gezegd dat het derde album van een band cruciaal is. Bij Queen’s Pleasure klopt dat ook wel. Na hun debuut Words To Live By, Suits To Die In (2021) en het tweede album Shy Bairns Get Nowt (2023), moesten ze laten zien hoe ze zich verder zouden ontwikkelen.

Voor mij is het album een kennismaking met de band, maar in andere recensies lees ik dat de muziek op Stunt Double niet simpelweg hun oude stijl handhaaft. Ze kiezen juist voor verandering. Het album lijkt daardoor als een nieuw hoofdstuk waarin ze hun geluid verbreden en volwassener maken. De typische Britse indierock-invloed is minder dominant dan voorheen. In plaats daarvan hoor je een mix van stijlen:

• garagerock
• indie
• postpunk
• en zelfs wat funk-achtige elementen

De openingstrack “Day By Day” zet direct de toon met een rauwe, bijna Amerikaanse garagerock-sound. Dat is dus anders dan hun eerdere werk, dat meer richting Britpop ging.

Het album klinkt ook zeer dynamisch. Sommige nummers zijn hard en energiek, terwijl andere juist meer spanning opbouwen of experimenteren met sfeer. Volgens recensies is het geluid scherper, voller en beter geproduceerd dan ooit.

Productie en geluid

Voor dit album werkte de band samen met producer Dylan van Dael. Dat hoor je terug in de productie:

• de gitaren klinken rauw en soms bijna overstuurd
• de drums en bas zijn krachtig aanwezig
• er zit meer detail en variatie in de sound

Het geheel voelt minder “rechttoe rechtaan” dan vroeger en juist meer gelaagd.

Nummers en sfeer

Het album bestaat uit tien nummers en duurt iets meer dan een half uur.

Een paar opvallende tracks:

• “The Club”: snelle indierock met een sterk refrein
• “The Drop”: begint swingend en bouwt langzaam op naar een ruiger einde
• “The Devil”: een van de meest intense nummers, met veel spanning
• “Eva”: emotioneel en donker, met een krachtige climax

Wat ik interessant vind, is dat de band veel contrast gebruikt. Sommige nummers zijn direct en catchy, terwijl andere juist donker en bijna dreigend aanvoelen. Dat zorgt voor afwisseling.

Thematiek

Qua teksten lijkt het album vooral meer de diepte in te gaan dan eerder werk. De zanger, Jurre Otto, zingt volgens recensies intenser over emoties zoals pieken en dalen in het leven, frustratie en woede maar ook energie en vrijheid  Dat geeft het album een serieuzere en persoonlijkere toon.

Ontvangst en reacties

De reacties op Stunt Double zijn over het algemeen positief. Veel luisteraars en recensenten zien het als hun beste album tot nu toe.

Wat vaak genoemd wordt:

• het album is avontuurlijker dan hun eerdere werk
• de band heeft een eigen stijl ontwikkeld
• de songs zijn sterk en gevarieerd

Sommigen vinden het niet heel vernieuwend binnen het genre, maar wel opvallend goed voor een Nederlandse band in dit type muziek.

Groei als band

Wat ik zelf vooral eruit haal, is dat dit album laat zien dat Queen’s Pleasure gegroeid is. Ze durven meer risico te nemen en los te komen van hun eerdere invloeden. Ze combineren nog steeds hun herkenbare energie met nieuwe ideeën. Daardoor voelt Stunt Double als een plaat waarop ze hun identiteit echt beginnen te vinden.

Conclusie

Als ik alles bij elkaar neem, zie ik Stunt Double als een belangrijk en volwassen album. Het is een mix van stijlen, met een rauw en experimenteel geluid.

De kracht zit voor mij in de variatie: harde gitaartracks, spannende opbouw en emotionele momenten wisselen elkaar af. Daardoor blijft het album boeiend van begin tot eind.

WAARDERING: 7,1