Ratboys: Waar indierock en oprechtheid samenkomen

Ratboys is een Amerikaanse indie rock-band uit Chicago, Illinois, opgericht rond 2010 door Julia Steiner (zang en gitaar) en Dave Sagan (leadgitaar).

Het grappige is dat Julia en Dave elkaar ontmoetten tijdens hun studie aan de University of Notre Dame in South Bend, Indiana. Ze waren toen nog studenten toen ze begonnen te jammen en muziek te maken. Dat duo-begin groeide in de loop der jaren uit tot een volwaardige band met Sean Neumann op bas en Marcus Nuccio op drums.

 

Hoe klinkt Ratboys eigenlijk?

Ratboys heeft een geluid dat wat moeilijk in één hokje te stoppen is, maar ik zou het zelf omschrijven als een mix tussen indie rock, post-country, alt-rock en een vleugje folk. Hun muziek heeft vaak een warme, organische vibe — zowel melodisch als emotioneel. Dat komt vooral door de manier waarop ze gitaarpartijen combineren met direct klinkende teksten en een herkenbare zanglijn van Julia.

Invloeden van andere genres zijn hoorbaar, maar Ratboys weet er altijd hun eigen draai aan te geven. Soms hoor je een lichte alt-country-sfeer, dan weer wat indie-pop-melodieën, allemaal zonder te flashy te worden.

 

Het verhaal achter de naam

Over de bandnaam zelf is niet superveel officieel terug te vinden, maar in gesprekken met fans (zoals een Reddit AMA) heeft Julia ooit verteld dat het eigenlijk begon als een soort grapje uit haar middelbare schooltijd — een bijnaam die ze kreeg en spontaan bleef plakken.

 

Hun albums

Ratboys heeft inmiddels een indrukwekkende discografie opgebouwd. Hier zijn een paar van hun belangrijkste releases:

• AOID (2015) → Debuutalbum, toonde al hoe sterk hun melodieën en songs konden zijn.
• GN (2017) → Werd door critici gezien als doorbraakplaat en kreeg veel positieve aandacht.
• Printer’s Devil (2020) → Hier begon hun geluid wat volwassener en breder te worden — de gitaren kregen wat meer punch.
• Happy Birthday, Ratboy (2021) → Een mix van oude en nieuwe songs ter viering van tien jaar bandgeschiedenis.
• The Window (2023) → Een album dat echt het geluid van de band uitbreidt met grotere hooks en een rijker instrumenteel palet.
• Singin’ to an Empty Chair (2026) → Hun nieuwste plaat (uitgebracht op 6 februari 2026), geproduceerd met Chris Walla. Het is een warm, vol en introspectief album dat volgens interviews grotendeels gaat over persoonlijke relaties en reflectie.

Hun albums worden gekenmerkt door veel variatie: van relatieve rustpunten en folky stukken tot stevigere, volwaardige indie-rocktracks die goed werken in live-settings.

 

Samenwerking & evolutie

Wat ik zelf interessant vind, is hoe Ratboys zich in al die jaren ontwikkeld heeft. In het begin was het vooral een duo, met simpele gitaar-en-zang-opnames. Gaandeweg hebben ze hun sound echt verbreed door extra leden toe te voegen en bij iedere plaat ook nieuwe muzikale elementen te proberen. Dat hoor je bijvoorbeeld op The Window waar ze extern gingen opnemen en samenwerken met Chris Walla (van Death Cab for Cutie).

De band houdt van groeien, maar zonder te verliezen wat hen in eerste instantie zo aantrekkelijk maakte: eerlijk klinkende, emotioneel directe songs met een warm karakter.

 

Tours en optredens

Ratboys toert vaak door de VS, maar ze hebben ook Europese shows gedaan. Zo speelden ze onder andere op festivals en hadden ze optredens in Japan en Europa tijdens tournees rond hun album releases. Hun energieke live shows hebben hen een trouwe fanbase opgeleverd.

 

Waarom ze de moeite waard zijn

Wat mij blijft hangen aan Ratboys is dat ze een hele organische band zijn: je voelt dat ze begonnen zijn vanuit puur plezier in muziek maken, en die eerlijkheid hoor je nog steeds. Hun songs zijn slim geschreven, vaak persoonlijk, en elk album laat een band zien die niet bang is om zichzelf opnieuw uit te vinden.

 

Als je Ratboys nog niet kent, is dit dus een band die echt de moeite waard is om te ontdekken — vooral als je houdt van indie-rock met gevoel en een beetje genre-overschrijdende vibes!