Blackwater Holylight

Als ik kijk naar Blackwater Holylight, zie ik een band die in relatief korte tijd een duidelijke eigen stijl heeft opgebouwd binnen de alternatieve en zware rockmuziek. De groep komt uit de Verenigde Staten, meer specifiek uit Portland in de staat Oregon, en werd rond 2016 opgericht.

Het bijzonder van deze band is dat het een volledig vrouwelijke formatie is. Dat was geen toeval, maar een bewuste keuze van oprichter en zangeres/bassist Allison “Sunny” Faris. Zij wilde een band waarin ruimte was voor kwetsbaarheid en emotie, maar dan wel binnen een zwaar en intens muzikaal geluid.

 

Ontstaan en beginperiode

De band ontstond eigenlijk vrij spontaan. De leden kenden elkaar al uit de lokale muziekscene in Portland en besloten samen muziek te maken. Volgens verhalen uit interviews was er geen groot plan; het begon gewoon met vrienden die samen wilden spelen.

Al snel kreeg de band aandacht. Hun eerste optredens trokken meteen publiek en dat zorgde ervoor dat ze relatief snel een platencontract kregen. Hun debuutalbum, simpelweg Blackwater Holylight (2018), werd goed ontvangen en hielp om hun naam te vestigen binnen de underground rock- en metalscene.

 

Muziekstijl

De muziek van Blackwater Holylight is lastig in één hokje te plaatsen. Ik zou het zelf omschrijven als een mix van doom metal, psychedelische rock en stonerrock met een saus van shoegaze.  Wat hun geluid bijzonder maakt, is het contrast. Ze combineren zware, trage riffs met dromerige zang en atmosferische geluiden. Dat zorgt voor een soort spanning tussen licht en donker.

Soms klinkt de band heel zwaar en dreigend, bijna zoals klassieke doom metal. Maar op andere momenten hoor je juist rustige, bijna zwevende stukken met veel ruimte en emotie. Dat spel met tegenstellingen is echt een kern van hun muziek.

 

Ontwikkeling door de jaren heen

Een belangrijke verandering kwam toen de band verhuisde van Portland naar Los Angeles. Dat was niet alleen een praktische stap, maar had ook invloed op hun muziek. Ze wilden zichzelf opnieuw uitdagen en uit hun vertrouwde omgeving stappen. Door die verhuizing werd de muziek niet “lichter". Integendeel: volgens de band zelf werd hun geluid juist donkerder en emotioneler.

 

Thematiek en sfeer

De teksten en sfeer van Blackwater Holylight draaien vaak om persoonlijke en emotionele onderwerpen. Denk aan verlies, angst, relaties en verandering. De zware thema's worden niet altijd zo opgediend maar bevatten altijd een soort schoonheid. De muziek voelt soms somber, maar nooit leeg. Er zit altijd een bepaalde warmte of gevoeligheid in.

De band zelf beschrijft hun werk ook als een balans tussen kracht en kwetsbaarheid. In sommige nummers klinkt dat agressief en zwaar, terwijl andere juist heel breekbaar zijn.

 

Recente periode

Hun latere werk, zoals het album Not Here Not Gone, laat zien dat ze nog steeds groeien. Op dit album hoor je meer invloeden van shoegaze en alternatieve rock, naast hun bekende zware sound. Ook nemen ze tegenwoordig meer tijd voor het maken van hun muziek. Waar hun eerdere werk soms direct en spontaan klonk, is hun latere werk meer uitgewerkt en gelaagd.

 

Live en reputatie

Blackwater Holylight heeft ook een sterke live-reputatie opgebouwd. Ze hebben meerdere tours gedaan, inclusief Europese festivals zoals Desertfest en Roadburn.  Live komt hun muziek vaak nog intenser over, vooral door de combinatie van zware gitaren en dromerige zang.

 

Conclusie

Als ik alles bij elkaar neem, zie ik Blackwater Holylight als een band die zich onderscheidt door sfeer en contrast. Ze maken zware muziek, maar doen dat op een manier die ook emotioneel en soms zelfs kwetsbaar voelt.

Ze zijn begonnen als een groep vrienden zonder groot plan, maar zijn uitgegroeid tot een serieuze naam binnen de moderne doom- en psychedelische rockscene. Hun kracht zit vooral in het combineren van tegenstellingen: hard en zacht, donker en licht, zwaar en melodieus.

Dat maakt hun muziek niet altijd makkelijk, maar wel interessant en eigen.

Albums: