So Much Country 'Till We Get There (23-01-2026)
De EP So Much Country ’Till We Get There van de Britse band Westside Cowboy uit 2026 laat goed horen waarom deze jonge groep steeds vaker wordt genoemd als een interessante nieuwe naam in de indie-rock. De band komt uit Manchester en staat bekend om een mix van indie en alternatieve rock. Op deze EP hoor ik vooral dat ze niet bang zijn om verschillende stijlen te combineren. Soms klinkt het ruw en energiek, maar op andere momenten juist zacht en melodieus.
Wat mij meteen opvalt, is dat de groep meerdere zangers heeft. Dat geeft de muziek veel variatie. De combinatie van twee mannelijke stemmen en een vrouwelijke zang zorgt ervoor dat de nummers telkens een andere sfeer krijgen. Daardoor voelt deze EP ondanks zijn beperkte lengte toch verrassend veelzijdig.
De EP begint met “Strange Taxidermy” en dat is meteen mijn favoriete nummer. Het eerste wat opvalt is de vrouwelijke zangstem. Die geeft het nummer een warme en bijna dromerige sfeer. De melodie is mooi en blijft snel hangen. Tegelijk zit er ook een lichte spanning in de gitaren. Dat maakt het nummer bijzonder. Het klinkt een beetje indie, een beetje folk en een beetje alternatieve rock. Voor mij is dit een prachtige opener en ook meteen het hoogtepunt van de EP. Mijn waardering: 4,5 van 5.
Daarna volgt “Can’t See”, dat duidelijk een andere kant van de band laat horen. Waar de opener vrij dromerig is, heeft dit nummer meer tempo en een wat ruwer randje. De gitaren schuren een beetje en dat geeft het nummer energie. De ritmesectie – bas en drums – houdt het geheel stevig bij elkaar. Door de wisselende zang voelt het nummer levendig. Hier hoor ik goed dat de band veel kanten op kan. Ook dit is een erg sterk nummer. Mijn waardering: 4 van 5.
Het derde nummer, “Don’t Throw Rocks”, gaat verder op de energieke lijn. Dit is een stevig en direct nummer met een prettig tempo. De gitaren klinken scherp en de melodie is aanstekelijk. Het is zo’n nummer dat het waarschijnlijk ook live goed doet. Het heeft iets spontaan en los, alsof de band het met veel plezier speelt. Daardoor werkt het nummer erg goed. Mijn waardering: 4 van 5
Met “The Wahs” verandert de sfeer opnieuw. Dit nummer is uitbundiger en heeft een bijna dansbaar ritme. De drums zijn strak en het tempo nodigt uit om mee te bewegen. De gitaren spelen korte, ritmische lijnen die het nummer extra energie geven. Het voelt als een vrolijk moment op de EP en laat weer een andere kant van de band horen. Mijn waardering: 4 van 5
De EP sluit af met “In the Morning”. Dit is een rustiger nummer dat mij sterk doet denken aan oude folk-achtige popmuziek. De melodie is heel mooi en de zangharmonieën vallen meteen op. Het klinkt bijna alsof het een verloren nummer van Simon & Garfunkel zou kunnen zijn. De close-harmony zang geeft het nummer een warm en nostalgisch gevoel. Daardoor is het een rustige maar sterke afsluiter. Mijn waardering: 4 van 5.
Als ik alles bij elkaar neem, vind ik So Much Country ’Till We Get There een korte maar erg interessante EP. De band laat horen dat ze verschillende stijlen aankunnen en dat ze sterk zijn in melodieën én energie. Vooral de zangvariatie maakt deze plaat bijzonder. Voor mij is dit een veelbelovend werk van een band die waarschijnlijk nog veel verder kan groeien..
WAARDERING: 8,4