Het album Welcome to My Blue Sky van de Amerikaanse band Momma is een belangrijke stap in hun ontwikkeling. Het verscheen op 4 april 2025 en is hun vierde studioalbum.

Uit andere reviews maak ik op dat dit album veel persoonlijker aanvoelt dan hun eerdere werk. De nummers zijn grotendeels geschreven tijdens een lange tourperiode. De bandleden waren veel onderweg, sliepen in hotels en hadden weinig rust. Daardoor zijn de liedjes een soort dagboek geworden van die periode, vol veranderingen, twijfels en emoties.

Het album draait vooral om relaties en de gevolgen van keuzes. De twee hoofdleden, Etta Friedman en Allegra Weingarten, hebben zelf aangegeven dat ze fouten maakten in hun liefdesleven tijdens het touren. Dat onderwerp komt duidelijk terug: schuldgevoel, spijt, maar ook het proberen opnieuw te beginnen.

Qua sfeer voelt het album een beetje als een coming-of-age verhaal. Ik merk dat veel nummers gaan over volwassen worden en jezelf beter leren begrijpen. Het is alsof je iemand hoort terugkijken op een chaotische periode en probeert te begrijpen wat er allemaal is gebeurd.

De muziek zelf blijft trouw aan hun stijl: indierock met invloeden uit de jaren 90. Denk aan een mix van grunge, slacker rock en popachtige refreinen. Tegelijk klinkt het iets zachter en dromeriger dan hun vorige album Household Name. Er zitten meer akoestische elementen in en soms ook subtiele elektronische geluiden.

Het album heeft een sterke nostalgische sfeer. Sommige recensies beschrijven het als muziek die je doet denken aan je tienerjaren. Dat komt door de combinatie van melodieuze gitaren en vrij eenvoudige, emotionele teksten.

De plaat bestaat uit 12 nummers. Bekende tracks zijn bijvoorbeeld “I Want You (Fever)”, “Rodeo”, “Bottle Blonde” en “Ohio All the Time”. Deze nummers werden ook als singles uitgebracht vóór het album verscheen.

Als ik naar de tracklist kijk, zie ik dat de nummers vrij compact zijn, meestal rond de drie minuten. Dat maakt het album toegankelijk en makkelijk om in één keer te luisteren. Tegelijk zit er genoeg variatie in tempo en sfeer om het interessant te houden.

De teksten spelen een grote rol op dit album. Ze zijn vaak direct en eerlijk, soms zelfs een beetje ongemakkelijk eerlijk. De band kijkt kritisch naar zichzelf en schuwt het niet om fouten toe te geven. Daardoor voelt het album oprecht en menselijk.

Een ander thema dat ik eruit haal, is het idee van vrijheid en chaos. Het leven op tour wordt neergezet als iets dat tegelijk spannend en ontwrichtend is. In sommige nummers klinkt dat bijna zorgeloos, terwijl het in andere juist leidt tot onzekerheid en verwarring.

Ook de vriendschap tussen de twee zangeressen speelt een belangrijke rol. Naast romantische relaties gaat het album ook over hun band als vrienden en muzikanten. Sommige recensies zien het zelfs als een soort liefdesverhaal tussen hen, maar dan op een platonische manier.

De ontvangst van het album was over het algemeen positief. Critici gaven het goede cijfers, met een gemiddelde score rond de 79 op 100. Dat betekent dat het gezien wordt als een sterke, maar niet perfecte plaat.

Als ik alles bij elkaar neem, zie ik Welcome to My Blue Sky als een album dat draait om groei. Het laat een band horen die nog steeds dezelfde basis heeft, maar meer diepgang en zelfreflectie toevoegt. Het is minder rauw dan hun eerdere werk, maar juist daardoor misschien ook eerlijker en persoonlijker.

Kort gezegd: dit album voelt als een moment van reflectie na een turbulente periode. Het combineert herkenbare indierock met openhartige teksten en een dromerige sfeer. Daardoor blijft het hangen, niet alleen door de muziek, maar vooral door het gevoel dat erin zit.

WAARDERING: 7,7