Ik zie The Orielles als een typisch voorbeeld van een moderne Britse indieband die zich steeds opnieuw uitvindt. Ze komen uit Halifax in West Yorkshire en bestaan vooral uit drie leden: zussen Esmé Dee Hand-Halford (bas en zang) en Sidonie “Sid” Hand-Halford (drums), plus hun vriend Henry Carlyle Wade (gitaar en zang).

Ontstaan en beginperiode

De band ontstond rond 2012–2013 toen de leden nog tieners waren. Ze leerden elkaar kennen via school en feestjes en begonnen al snel samen muziek te maken. Gelijk vanaf het begin hadden de bandleden een soort doe-het-zelf mentaliteit. Ze namen zelf muziek op en traden veel op, vaak nog terwijl ze studeerden.

Hun invloeden liggen sterk in de alternatieve rock van de jaren 90, zoals Sonic Youth en Pixies, maar ook in film (bijvoorbeeld Quentin Tarantino). Dat hoor je terug in hun speelse en soms filmische stijl.

Doorbraak met eerste albums

Hun debuutalbum Silver Dollar Moment kwam uit in 2018 en zette hen meteen op de kaart. Het album werd goed ontvangen en viel op door een frisse mix van indie rock en dansbare invloeden.

Daarna volgde Disco Volador (2020), waarop ze hun geluid verder uitbreidden. Ik merk dat ze hier veel experimenteren met stijlen zoals disco, funk, dream pop en zelfs jazzachtige elementen. Critici vonden het album creatief en avontuurlijk, al was het soms minder traditioneel qua structuur.

Experiment en groei

Na hun tweede album gingen ze nog verder de experimentele kant op. In 2021 maakten ze La Vita Olistica, een project dat ook verbonden was aan een eigen film.

Hun album Tableau uit 2022 is misschien wel hun meest ambitieuze werk. Het is een dubbelalbum waarin ze veel elektronische en avant-garde invloeden gebruiken. Ik zie dit echt als het moment waarop ze zich losmaken van standaard indie en meer richting kunstzinnige pop gaan.

Recente fase

In 2026 brachten ze Only You Left uit. Dit album draait thematisch rond contrasten, bijvoorbeeld tussen “natuur” en “industrie”. De muziek ontstond deels uit jamsessies en experimenten met effecten, wat laat zien dat ze nog steeds graag nieuwe dingen proberen.

Muziekstijl

Wat mij opvalt aan The Orielles is dat ze niet makkelijk in één hokje passen. Hun stijl begint bij indie rock en indie pop, maar gaat al snel richting:

• space rock
• elektronische muziek
• disco en funk
• experimentele pop

Daardoor klinkt elk album anders. Soms zijn ze licht en speels, soms juist dromerig of abstract.

Wat hen bijzonder maakt

Als ik alles bij elkaar optel, zie ik The Orielles als een band die constant in beweging is. Ze begonnen als jonge indieband met catchy nummers, maar groeiden uit tot een groep die durft te experimenteren met structuur, geluid en zelfs multimedia (zoals film).

Hun kracht zit voor mij vooral in:

• het combineren van toegankelijke en experimentele muziek
• hun creatieve vrijheid
• en het feit dat ze als hechte groep al sinds hun jeugd samenwerken

Conclusie

The Orielles is geen standaard indieband. Ik zie ze eerder als een creatieve band die indie gebruikt als basis, maar daar steeds nieuwe lagen aan toevoegt. Hun ontwikkeling van simpele, energieke nummers naar complexe en artistieke albums maakt ze interessant om te volgen.

Als je houdt van indie die nét wat anders is en niet bang is om te experimenteren, dan is dit echt een band om in de gaten te houden.

Albums: