Big Big Train
Big Big Train is een progressieve rockband uit Engeland. De groep komt oorspronkelijk uit de streek rond Bournemouth. De muziek van de band hoort bij het genre progressieve rock, een stijl die vaak lange nummers heeft, veel instrumenten gebruikt en vaak een verhaal vertelt in de muziek.
Ik zie Big Big Train vaak als een band die moderne progressieve rock combineert met elementen uit oude Britse muziek, geschiedenis en folk. Daardoor klinkt hun muziek vaak warm, verhalend en soms ook een beetje nostalgisch.
Ontstaan van de band
De geschiedenis van Big Big Train begint eigenlijk al in de jaren tachtig. Twee muzikanten, Gregory Spawton en Andy Poole, speelden toen in verschillende kleine bands. Toen Spawton naar Bournemouth verhuisde, kwamen ze samen en ontstond langzaam het idee voor een nieuwe groep. Uiteindelijk werd Big Big Train officieel opgericht in 1990.
In het begin bestond de band onder andere uit:
- Greg Spawton – gitaar en bas
- Andy Poole – bas en gitaar
- Ian Cooper – toetsen
- Steve Hughes – drums
- Martin Read – zang
De band maakte eerst demo-opnames en speelde kleine optredens. In die tijd had Big Big Train nog niet veel bekendheid, maar ze werkten rustig verder aan hun eigen stijl.
Eerste albums
Het eerste echte album van Big Big Train kwam uit in 1994 en heet Goodbye to the Age of Steam. Dat album had al de typische progressieve rockstructuur: lange nummers, veel melodieën en teksten die over het leven gaan.
Daarna volgden meer albums in de jaren negentig en begin jaren 2000, zoals:
- English Boy Wonders (1997)
- Bard (2002)
- Gathering Speed (2004)
In deze periode was de band nog relatief klein. Ze hadden een trouwe groep fans, maar internationaal waren ze nog niet heel beroemd.
Doorbraak van de band
De echte doorbraak kwam later, rond 2009. In dat jaar verscheen het album The Underfall Yard. Dat album werd goed ontvangen door fans en muziekbladen. Veel mensen vinden dit een van de beste platen van de band.
Een belangrijke reden voor dat succes was de komst van zanger David Longdon. Hij werd in 2009 de nieuwe leadzanger. Longdon kon niet alleen zingen, maar speelde ook veel instrumenten zoals fluit, gitaar en toetsen. Daardoor kreeg de muziek een rijker geluid.
Na dat album begon Big Big Train steeds meer bekend te worden in de wereld van progressieve rock.
Belangrijke albums
Na de doorbraak bracht de band meerdere succesvolle albums uit. Enkele bekende titels zijn:
- English Electric Part One (2012)
- English Electric Part Two (2013)
- Folklore (2016)
- Grimspound (2017)
- Grand Tour (2019)
- Common Ground (2021)
- Welcome to the Planet (2022)
De muziek op deze albums gaat vaak over Britse geschiedenis, natuur, reizen en verhalen uit het verleden. De band gebruikt daarbij veel instrumenten zoals viool, koperblazers en akoestische gitaren. Daardoor klinkt hun muziek soms bijna als een mix van rock en folk.
Tragisch verlies
In november 2021 gebeurde er iets heel verdrietigs voor de band. Zanger David Longdon overleed na een ongeluk thuis. Hij was toen 56 jaar oud.
Zijn stem en zijn teksten waren heel belangrijk voor de band. Veel fans vonden hem een van de beste zangers in moderne progressieve rock. Na zijn overlijden moest de band even stoppen om alles te verwerken.
Nieuwe periode
In 2022 kreeg Big Big Train een nieuwe zanger: Alberto Bravin, een Italiaanse muzikant die eerder speelde in de band Premiata Forneria Marconi.
Met deze nieuwe bezetting ging de band weer verder met optreden en nieuwe muziek maken. In 2024 verscheen het album The Likes Of Us, het eerste studioalbum met Bravin als zanger.
De band bestaat tegenwoordig uit muzikanten uit meerdere landen. Daardoor is het eigenlijk een internationale groep geworden, ook al ligt de oorsprong in Engeland.
Kort samengevat:
Big Big Train is een Britse progressieve rockband die in 1990 werd opgericht. De groep begon klein, maar groeide langzaam uit tot een bekende naam binnen progrock. Met albums zoals The Underfall Yard, Folklore en Grand Tour kreeg de band veel waardering. Ondanks het verlies van zanger David Longdon in 2021 gaat Big Big Train nog steeds door met nieuwe muziek en optredens.
Als ik naar hun ontwikkeling kijk, lijkt de band vooral gericht op krachtige, melodieuze rock met een duidelijke identiteit. Hun muziek laat horen dat klassieke rock nog steeds springlevend kan zijn wanneer het op een frisse manier wordt gespeeld.