Het album Some Blue Morning uit 2014 van Adrian Crowley is voor mij de kennismaking met deze singer/songwriter. Het is een heel bijzonder en rustig luisteralbum. Het is geen muziek die je zomaar opzet op de achtergrond. Ik heb het gevoel dat dit een plaat is waar je echt even voor moet gaan zitten. Alles draait om sfeer, verhalen en emotie.

Wat mij meteen opvalt, is de combinatie van zijn diepe, donkere stem met zachte instrumenten zoals strijkers en gitaar. Die tegenstelling werkt heel goed. De muziek voelt soms somber, maar nooit zwaar op een vervelende manier. Er zit juist vaak iets hoopvols onder.

 

Nummer voor nummer

1. Some Blue Morning

Dit is een prachtige opening. De melodie is meteen sterk en de strijkers geven het iets warms. Zijn stem maakt het intens. Voor mij gaat het over hoop: dat er na moeilijke tijden iets moois komt. Dat gevoel komt goed over. Waardering: 4,5

2. The Hungry Grass

Dit nummer klinkt iets lichter, maar heeft toch een stevige begeleiding. Het voelt als een verhaal over een mooie, bijna magische liefde die snel weer verdwijnt. Ik vind dat contrast mooi: vrolijker muziek met een melancholische ondertoon. Waardering: 4

 

3. The Magpie Song

Hier wordt het weer wat donkerder. De sfeer is licht dreigend, maar de melodie blijft sterk. Het gaat voor mijn gevoel over vervreemding en het vasthouden aan herinneringen. Dat maakt het een beetje pijnlijk, maar ook herkenbaar. Waardering: 4

4. The Stranger

Dit nummer heeft iets luchtigs, ondanks zijn donkere stem. Ik hoor hier een soort afstand: alsof je naar je eigen leven kijkt van buitenaf. Dat idee komt goed over in de muziek. Het blijft toegankelijk en prettig om te luisteren. Waardering: 4

 

5. Trouble

Dit is een rustiger nummer met mooie violen. Het voelt kalm en bijna stilstaand. De tekst lijkt te gaan over een eenvoudig leven waarin weinig verandert. Ik vind dat wel mooi, omdat het zo eerlijk klinkt. Waardering: 4

6. The Gift

Een kort instrumentaal stuk. Ik zie het als een klein moment van rust tussen de nummers. Niet het hoogtepunt, maar wel passend in het geheel. Waardering: 3,5

 

7. The Angel

Hier komt ineens meer energie in het album. Het refrein is erg mooi en de strijkers tillen het nummer omhoog. Het voelt als een moment van liefde en verbondenheid. Voor mij één van de sterkste tracks. Waardering: 4,5

8. Follow If You Must

Een breekbaar en sober nummer. Het klinkt klein, maar daardoor juist heel sterk. Het gaat voor mijn gevoel over trouw en blijven hopen, zelfs als het moeilijk is. Dat maakt het emotioneel. Waardering: 4

 

9. The Wild Boar

Dit is een spoken word stuk, wat ik persoonlijk iets minder vind. Het verhaal is wel interessant, met een mysterieuze sfeer. Het voelt alsof werkelijkheid en iets vreemds door elkaar lopen. Toch haalt het voor mij de flow een beetje uit het album. Waardering: 3,5

10. The Hatchet Song

Mooi gitaarintro en een sterke melodie. Dit nummer heeft iets dreigends in de tekst, maar klinkt toch melodisch en prettig. Het idee van bescherming en liefde komt goed naar voren. Waardering: 4,5

 

11. Golden Palominos

Een hele mooie afsluiter. De samenzang en melodie maken het warm en emotioneel. Het gaat voor mij over hoe snel mooie momenten voorbijgaan. Dat gevoel blijft hangen na het luisteren. Waardering: 4,5

 

Conclusie

Ik zie Some Blue Morning als een rustig, sfeervol en doordacht album. Adrian Crowley laat hier goed horen waar hij sterk in is: verhalen vertellen met muziek. De combinatie van zijn stem en de zachte instrumentatie zorgt voor een unieke sfeer.

Wat dit album voor mij bijzonder maakt, is dat het zowel donker als hoopvol is. Het gaat over moeilijke dingen, maar er zit altijd iets menselijks en warms in.

Als ik het simpel zeg: dit is een album voor momenten waarop je even wilt nadenken en tot rust wilt komen. Geen snelle muziek, maar wel muziek die blijft hangen.

 

WAARDERING: 8,2