Between Faith & Medicine van Ellroy is zo’n album waarbij je vanaf de eerste luisterbeurt merkt dat de muziek vooral draait om sfeer, gevoel en rust. Het is een EP van ongeveer vijfentwintig minuten, maar het voelt als een compleet muzikaal verhaal. De zes nummers sluiten mooi op elkaar aan en vormen samen een geheel.

De muziek bevindt zich ergens tussen alternatieve rock, indie en postpunk. Ik hoor sfeervolle gitaren, een warme productie en zang die veel emotie laat horen zonder overdreven te klinken. Dat spreekt mij aan. Ellroy kiest niet voor grote gebaren, maar voor kleine details die steeds meer opvallen naarmate ik vaker luister. Hierdoor groeit de EP bij iedere draaibeurt.

De opening "Follow The Raindrops" krijgt van mij een 8. Ik vind dit een sterke binnenkomer. Het nummer begint rustig en neemt de tijd om de sfeer neer te zetten. De gitaren klinken helder en de melodie blijft gemakkelijk hangen zonder opdringerig te worden. Ik hoor meteen waar Ellroy goed in is: mooie melodieën combineren met een licht melancholische sfeer. De muziek voelt dromerig, maar blijft tegelijk stevig genoeg om interessant te blijven. Het is een nummer dat nieuwsgierig maakt naar de rest van de EP.

Daarna volgt het titelnummer "Between Faith And Medicine", eveneens goed voor een 8. . De titel roept direct vragen op en ook de tekst laat ruimte voor eigen interpretatie. Ik heb het gevoel dat het nummer gaat over zoeken naar houvast wanneer het leven ingewikkeld wordt. Muzikaal blijft alles mooi in balans. Geen instrument probeert de aandacht op te eisen. Alles werkt samen om de emotie van het nummer sterker te maken. Juist die terughoudendheid maakt het krachtig.

Het derde nummer, "God Doesn't Live Here Anymore", waardeer ik met een 7. Dit is misschien wel het meest serieuze nummer van de EP. De titel klinkt zwaar, maar de muziek blijft verrassend toegankelijk. Ik vind vooral de sfeer erg mooi. Toch merk ik dat dit nummer iets minder direct binnenkomt dan de eerste twee. Pas na meerdere luisterbeurten ga ik de melodie en de opbouw steeds meer waarderen. Het is daarom een goed nummer, maar voor mij net iets minder sterk dan de hoogtepunten van de EP.

Met "Hiding In Your Shadow" komt de EP weer op een hoog niveau. Dit nummer krijgt van mij een 8. Ik vind de combinatie van rustige gitaren en de warme zang erg geslaagd. De melodie voelt natuurlijk aan en blijft lang in mijn hoofd zitten. Wat ik vooral mooi vind, is dat het nummer emotioneel klinkt zonder sentimenteel te worden. Ellroy laat de muziek spreken en dat werkt uitstekend. Dit is zo'n nummer dat iedere keer weer prettig weg luistert.

Daarna volgt "Cassavetes", waarvoor ik een 7 geef. Dit is een nummer dat vooral groeit na meerdere luisterbeurten. De eerste keer lijkt het misschien wat bescheiden, maar juist daardoor ontdek ik steeds nieuwe details. De gitaren zijn subtiel, de productie blijft warm en de sfeer sluit perfect aan bij de rest van de EP. Toch mis ik hier net dat ene extra moment waardoor het nummer echt boven de rest uitstijgt. Dat neemt niet weg dat het uitstekend past binnen het geheel.

De afsluiter "Further Further" krijgt opnieuw een 8. Ik vind dit een prachtig einde van de EP. Het nummer voelt bijna als een samenvatting van alles wat ik daarvoor heb gehoord. De muziek krijgt iets dromerigs en de sfeer blijft nog lang hangen nadat de laatste noten zijn verdwenen. Ik vind het knap hoe Ellroy erin slaagt om de EP zo rustig af te sluiten zonder dat de spanning verdwijnt. Dit nummer laat zien dat een ingetogen afsluiting soms veel sterker kan zijn dan een groot muzikaal slot.

Wat ik tijdens het luisteren steeds meer ga waarderen, is de samenhang tussen de nummers. Er zijn geen grote stijlwisselingen en ook geen plotselinge uitbarstingen. Dat zou voor sommige luisteraars misschien wat te rustig zijn, maar ik ervaar het juist als een kracht. De zes nummers voelen als verschillende hoofdstukken van hetzelfde verhaal. Daardoor luister ik de EP graag in één keer uit.

Ook de productie verdient een compliment. Omdat Wim Janssens vrijwel alles zelf heeft geschreven, gespeeld en geproduceerd, klinkt de muziek heel persoonlijk. Ik hoor nergens dat er geprobeerd wordt om een hit te maken of om met moderne trends mee te gaan. Alles voelt eerlijk en oprecht. De gitaren hebben een warme klank, de zang staat mooi in de mix en alle instrumenten krijgen voldoende ruimte. Daardoor blijft de muziek ook na meerdere luisterbeurten interessant.

De teksten spreken mij eveneens aan. Ze gaan over verlies, hoop, twijfel en liefde, maar leggen niet alles uit. Ik kan er mijn eigen gevoelens en gedachten in herkennen. Dat maakt de nummers tijdloos. Ik hoef niet precies te weten waar een lied over gaat om de emotie ervan te voelen. Juist die openheid vind ik prettig.

Als ik toch een klein kritiekpunt moet noemen, is het dat de EP weinig afwisseling biedt. Vrijwel alle nummers bewegen zich in hetzelfde tempo en dezelfde sfeer. Ik vind dat persoonlijk geen probleem, omdat het goed past bij het concept van de EP. Toch kan ik mij voorstellen dat sommige luisteraars iets meer dynamiek zouden willen horen. Een enkel steviger nummer had misschien voor nog wat extra contrast gezorgd.

Toch doet dat weinig af aan mijn waardering. Between Faith & Medicine is geen EP die na één luisterbeurt al zijn geheimen prijsgeeft. Ik merk juist dat de muziek steeds mooier wordt naarmate ik vaker luister. Nieuwe gitaarlijnen vallen op, melodieën blijven beter hangen en de emotionele lading wordt steeds duidelijker. Dat vind ik een teken van kwaliteit.

Wanneer ik alle waarderingen naast elkaar zet, ontstaat voor mij een heel evenwichtig beeld. Met vier nummers die ik een 8 geef en twee nummers die een 7 krijgen, is er eigenlijk geen zwakke schakel aanwezig. Elk nummer heeft zijn eigen functie binnen het geheel. De hoogtepunten zorgen voor extra glans, terwijl de iets rustigere nummers de sfeer vasthouden.

Mijn conclusie is dan ook duidelijk. Between Faith & Medicine is een sfeervolle en zorgvuldig gemaakte EP die volledig vertrouwt op melodie, emotie en een warme productie. Ellroy laat horen dat je geen grootse effecten nodig hebt om indruk te maken. Door de rustige opbouw, de sterke composities en de persoonlijke benadering blijf ik graag naar deze muziek terugkeren. Voor liefhebbers van alternatieve rock, indie en postpunk is dit een aanrader die steeds meer waarde krijgt na iedere luisterbeurt. Ik beleef veel plezier aan deze EP en vind dat Ellroy met Between Faith & Medicine een overtuigend en bijzonder muzikaal werk heeft afgeleverd.

WAARDERING: 7.7