Ik vind Reliance een vrij evenwichtig album dat goed laat horen waar Soen tegenwoordig voor staat. Het is een mix van progressieve metal en toegankelijke melodieën. De band kiest hier duidelijk vaker voor structuur en sfeer, in plaats van alleen maar complexiteit. Daardoor klinkt het album soms iets minder spannend, maar wel rustiger en meer afgerond.

Wat mij opvalt is dat de zang van Joel Ekelöf een grote rol speelt. Zijn stem draagt veel emotie en geeft de nummers een herkenbaar gevoel. Muzikaal zit het ook goed in elkaar: strakke drums, warme gitaren en af en toe mooie toetsen en orkestrale stukken. Tegelijk merk ik dat niet elk nummer even sterk blijft hangen. Sommige tracks missen net een eigen gezicht.

Het album voelt als een reis tussen kracht en rust. Er zijn stevige momenten, maar ook veel ruimte voor gevoel en reflectie. Dat maakt het prettig om in één keer te luisteren, al had ik soms iets meer spanning of verrassing gewild.

Nummer voor nummer

1. Primal

“Primal” opent het album op een fijne manier. Ik hoor meteen een goede balans tussen rustige en stevigere stukken. De melodie is prettig en blijft redelijk hangen. De opbouw is niet heel ingewikkeld, maar werkt wel goed. De afwisseling zorgt ervoor dat het nummer niet saai wordt. De zang klinkt beheerst en emotioneel tegelijk. (3,5)

2. Mercenary

Dit nummer voelt wat zwaarder en emotioneler. De muziek heeft meer kracht en de zang komt hier sterker naar voren. Ik hoor dat de band inzet op gevoel en intensiteit. Het tempo is niet extreem hoog, maar de energie is duidelijk aanwezig. Het nummer bouwt mooi op en heeft een duidelijke climax. (3,5)

3. Discordia

“Discordia” is voor mij een van de sterkere nummers. De combinatie van dromerige stukken en krachtige uitbarstingen werkt goed. De sfeer is wat mysterieus en meeslepend. Ik vind dat dit nummer meer spanning heeft dan sommige andere tracks. De melodie blijft ook beter hangen.(4)

4. Axis

Dit nummer is duidelijk meer rechttoe rechtaan metal. Het klinkt open en toegankelijk, maar daardoor mis ik een beetje spanning. Alles ligt vrij duidelijk op tafel. De zang en instrumenten zijn goed, maar het verrast minder. (3,5)

5. Huntress

“Huntress” is een rustige ballad en vormt een goede onderbreking. Ik hoor zachte gitaren en een meer ingetogen sfeer. De emotie staat centraal en de zang krijgt veel ruimte. Het nummer voelt als een rustpunt op het album. (3,5)

6. Unbound

Hier komt de energie weer terug. De zang is gedreven en duidelijk aanwezig. De muziek bouwt goed op en heeft een fijne flow. Ik merk dat dit nummer goed in balans is tussen kracht en melodie. (3,5)

7. Indifferent

Een kalm en ingetogen nummer met piano en strijkers. Dit geeft een bijna melancholisch gevoel. Ik vind dit een mooi en sfeervol moment op het album. Het tempo ligt laag, maar het blijft interessant door de arrangementen. (3,5)

8. Drifter

“Drifter” heeft weer een stevige basis. De zang klinkt krachtig en zelfverzekerd. Het nummer heeft een duidelijke structuur en blijft redelijk hangen. Het is geen uitschieter, maar wel degelijk. (3,5)

9. Draconian

Dit nummer voelt wat spiritueler en sentimenteler. De sfeer is wat zwaarder en serieuzer. Ik hoor hier meer emotie dan agressie. De opbouw is rustig maar effectief. (3,5)

10. Vellichor

De afsluiter mist voor mijn gevoel wat karakter. Het klinkt netjes, maar minder opvallend. De sfeer is rustig en afsluitend, maar ik mis een sterk einde. (3)

Conclusie

Ik zie Reliance als een degelijk album dat vooral inzet op sfeer en emotie. De band kiest vaker voor toegankelijkheid dan voor experiment. Dat werkt meestal goed, maar zorgt er ook voor dat sommige nummers minder opvallen. Toch blijft het geheel prettig en samenhangend. Het is geen spectaculair album, maar wel een stabiele en verzorgde luisterervaring.

\WAARDERING:  7