Praise the Laze (19-12-2025)

Het tweede album van Giant Lungs, Praise the Laze, uitgebracht op 19 december 2025, toont hun bijzondere stijl met de volgende nummers:

1. Resonora

Dit nummer opent het album met een fraaie hypnotische riff die meteen duidelijk maakt wat er op het album valt te verwachten. De gitaarklanken zijn zwaar maar niet agressief. Het is een perfecte opener omdat het meteen de sfeer bepaalt: groot, breed en intens. (4)

2. Aces

Heeft een wat strakkere groove dan het eerste nummer, Maar het nummer is ook een tikkie speelser en ritmischer. De gitaarpartijen zijn een stuk lichter. Het valt me op dat de zangstijl/zangstem me wat doet denken aan Billy Corgan. (3,5)

3. Dead Space Balloon

Titel en sound passen hier erg goed bij elkaar: Het tempo ligt lager, en de zang is deels wat beter te verstaan. Het lijkt te draaien om leegte en isolatie. Ik interpreteer het als een metafoor voor het gevoel los te raken van alles, terwijl je toch blijft zweven in dezelfde ruimte. (3,5)

4. Crab Riders

Dit nummer is korter en wederom iets speelser dan zijn voorganger. De titel wekt fantastische beelden op van iets dat zowel absurd als avontuurlijk is, en dat hoor ik terug in de lichte chaos van het muzieklandschap. Voor mij gaat het over mensen (of misschien de maatschappij) die zich zijwaarts bewegen in plaats van vooruit, druk bezig, maar zonder duidelijke richting. (3,5)

5. Until the Sky Falls

Dit is een van de langere tracks en voelt voor mij als een soort emotionele climax van het album. met momenten die rustiger aanvoelen en dan weer toenemen in heftigheid. De sfeer is vrij breed en open, alsof er een soort dreiging in de lucht hangt (zoals de titel al suggereert). (4) 

6. Death by Delay

Hier klinkt het alsof de band een meer rechttoe-rechtaan rocknummer neerzet, met een zekere urgentie en directheid. De naam roept thema’s op rond uitstel en de gevolgen daarvan en ik hoor in de muziek een gevoel van lichte spanning en onrust dat bij die interpretatie past.(2,5)

7. Tourists

De afsluiter is een episch, lang stuk dat voor mij bijna een kleine EP op zichzelf is. Het begint meer bedachtzaam en bouwt langzaam op naar weidse, drijvende secties waarin ritme en melodie elkaar aftasten. Het nummer probeert je mee te slepen in een dromerige.zone, voordat het nummer langzaam uitdooft. Het geheel lijkt een reflectie, alsof je na afloop van de reis terugkijkt naar alles wat je gehoord hebt.(4)

Het album heeft een fijne flow van opener tot aan het dromerige slot. Muzikaal houd ik het op stonerrock, met momenten die zowel intens als ontspannen kunnen klinken. Giant Lungs combineert stevige rock met open soundscapes.

De titels suggereren een mix van ruimtelijkheid (Dead Space Balloon, Until the Sky Falls) en een speelsheid of absurditeit (Crab Riders, Tourists).

Er zijn wat vroege reacties van luisteraars op platforms zoals Bandcamp die de band positief omschrijven als sterk fuzz-en rock-werk.

Het belangrijkste gevoel dat we willen dat lezers oppikken na het lezen van deze recensie, is dat van totale onderdompeling. De muziek van Giant Lungs is geen achtergrondmuziek; het is een ervaring. De band nodigt je uit om de tijd te nemen, je over te geven aan de trage, logge riffs en de diepe, galmende vocalen. Laat je meevoeren door de stoner rock-stromen en ontdek de therapeutische kracht van het logge.

WAARDERING: 7,4