Dit is een album dat meteen een glimlach op mijn gezicht toverde : Caramel van Coach Party. Het is geen groot rockepos en ook geen ingewikkeld kunstwerk waar je eerst een handleiding voor nodig hebt. Het voelt eerder als een avond met goede vrienden: soms uitbundig, soms serieus, maar altijd oprecht.

Toen ik het album voor het eerst hoorde, viel meteen op hoeveel energie erin zit. Coach Party klinkt alsof de bandleden er ongelooflijk veel plezier in hebben om samen muziek te maken. Een album met scherpe randjes die worden gecombineerd met diepgang en zelfvertrouwen. Veel reviews merkten hetzelfde op: de band klinkt volwassen zonder haar karakter te verliezen.

Het avontuur begint met Do It For Love. Ik gaf dit nummer een 7 en dat voelt precies goed. Het is een sterke opening die meteen laat horen waar Coach Party voor staat. De gitaren trekken de kar, de ritmesectie duwt alles vooruit en de zang klinkt vastberaden. Het nummer gaat eigenlijk over iets doen uit liefde, zelfs als daar niet altijd een beloning tegenover staat. Dat vind ik wel passen bij muzikanten die jarenlang busjes, podia en repetitieruimtes hebben gezien voordat het grotere publiek hen ontdekte.

Daarna komt Girls!, een nummer dat ik een 8 geef. Het voelt als een feest zonder dat het oppervlakkig wordt. Ik zie tijdens het luisteren een volle zaal voor me waarin iedereen meezingt. Het is een lied over verbondenheid en samen sterk staan. De band laat hier horen hoeveel kracht er kan zitten in een eenvoudig idee dat recht uit het hart komt. Niet voor niets wordt dit nummer door veel recensenten als een van de hoogtepunten genoemd.

Ook Georgina krijgt van mij een 8. Dat nummer laat een andere kant van Coach Party zien. Achter de stevige gitaren schuilt een verhaal over onzekerheid en het gevoel jezelf kwijt te raken. Toch klinkt het nergens zwaar of deprimerend. Het voelt eerder alsof iemand eerlijk vertelt hoe het soms gaat. Juist daardoor komt het nummer dichtbij.

Met Control schakelt de band weer een versnelling hoger. Ik waardeer het nummer met een 7. Kort, krachtig en vol energie. Het is een van die liedjes die voorbij lijken te vliegen voordat je goed en wel beseft wat er gebeurd is. Soms is dat precies wat een album nodig heeft.

I Really Like You krijgt eveneens een 7. Hier hoor ik een zachtere en meer dromerige Coach Party. Het nummer vormt een rustpunt tussen alle uitbarstingen van energie. Alsof de band even gaat zitten om bij te praten voordat het feest verdergaat.

Dan komt Disco Dream, een van mijn persoonlijke favorieten met een 8. De titel klinkt vrolijk, maar onder de oppervlakte zit iets onrustigs. Het nummer vangt perfect het gevoel van een drukke dansvloer waarop iedereen plezier maakt terwijl niet iedereen zich werkelijk gelukkig voelt. Dat dubbele gevoel maakt het interessant.

Ook Fake It krijgt van mij een 8. Dit is een van de meest melodieuze nummers van de plaat. De combinatie van dromerige klanken en een licht melancholische sfeer werkt uitstekend. Het is muziek die tegelijk troostrijk en een beetje weemoedig klinkt.

Met Medicate Yourself belandt het album op misschien wel zijn meest persoonlijke punt. Mijn waardering van 8 komt vooral doordat het nummer moeilijke onderwerpen behandelt zonder belerend te worden. Het gaat over proberen om problemen weg te drukken, terwijl je diep van binnen weet dat dat geen echte oplossing is. Toch blijft de melodie aantrekkelijk en toegankelijk. Dat vind ik knap.

Do Yourself A Favour krijgt van mij een 7. Veel recensenten zien het als een van de sterkste nummers van het album en ik begrijp waarom. Het heeft een geweldig refrein en veel energie. Voor mij mist het net dat beetje extra om bij de absolute favorieten te horen, maar het blijft een uitstekend nummer.

Afsluiter Still Hurts krijgt eveneens een 7. Het nummer voelt als de aftiteling van een film. Niet alles is opgelost, niet alle vragen zijn beantwoord, maar er is wel rust ontstaan. Het begint ingetogen en groeit langzaam uit tot een waardige afsluiting van de reis.

Als ik na afloop terugkijk op Caramel, zie ik vooral een album vol menselijke gevoelens. Vreugde, twijfel, vriendschap, verdriet en hoop lopen voortdurend door elkaar heen. Coach Party maakt daar geen zwaar drama van, maar ook geen luchtige grap. De band vindt precies het midden. Misschien is dat wel waarom dit album zo prettig blijft om naar terug te keren. Het klinkt als het echte leven: soms rommelig, soms luidruchtig, soms kwetsbaar, maar uiteindelijk vooral heel menselijk. En juist daarom vind ik Caramel een bijzonder geslaagde plaat.

WAARDERING: 7,5