Nudeswirl is een Amerikaanse alternatieve rockband uit New Brunswick, in de staat New Jersey. De groep ontstond aan het einde van de jaren tachtig, in een periode waarin alternatieve rock, grunge en alternatieve metal steeds populairder werden. Hoewel de band nooit echt doorbrak bij het grote publiek, kreeg zij in de underground een trouwe groep fans. Tot op de dag van vandaag wordt Nudeswirl door veel liefhebbers gezien als een verborgen parel uit het begin van de jaren negentig.

De eerste bezetting bestond uit zanger en gitarist Shane M. Green, bassist Chris Wargo en drummer Mike Toro. Niet veel later sloten gitarist Dizzy Cortright en drummer Woody Newland zich aan, waarna de bekendste samenstelling van de band ontstond. In 1989 bracht Nudeswirl in eigen beheer zijn eerste album uit, dat net als de band simpelweg Nudeswirl heette. Dit album trok de aandacht binnen de Amerikaanse alternatieve muziekscene, maar bleef vooral een regionale uitgave.

Het geluid van Nudeswirl is moeilijk in één stijl onder te brengen. De muziek combineert grunge, alternatieve rock, alternatieve metal, psychedelische rock en noise rock. Zware gitaarriffs worden afgewisseld met zweverige effecten, veel feedback en een donkere sfeer. De zang van Shane Green klinkt vaak mysterieus en wordt niet altijd even duidelijk naar voren gebracht. Daardoor ligt de nadruk vooral op de sfeer die de muziek oproept.

In 1992 tekende de band een contract bij Megaforce Records, een platenmaatschappij die bekend werd door vroege uitgaven van metalbands zoals Metallica. Een jaar later verscheen opnieuw een album met de titel Nudeswirl. Dit was hun eerste en enige grote labeluitgave. De plaat bevat twaalf nummers, waaronder "F Sharp", "Buffalo", "Disappear", "Now Nothing" en "Damned". De productie is voller en professioneler dan die van het debuut, zonder dat de band zijn eigen karakter verloor.

Voor de nummers "F Sharp" en "Buffalo" werden videoclips gemaakt. Beide video's kwamen regelmatig voorbij op MTV-programma's als Headbangers Ball, 120 Minutes en zelfs in de populaire tekenfilmserie Beavis and Butt-Head. Daardoor kreeg de band enige internationale bekendheid, al bleef een echte commerciële doorbraak uit.

Nudeswirl speelde in die periode ook veel live. De band trad op met bekende namen als White Zombie, Danzig, Flotsam and Jetsam en Mindfunk. Daarnaast stond de groep op het zijpodium van het beroemde Lollapalooza. Ook speelde Nudeswirl op het Nederlandse festival Dynamo Open Air, waar de band voor een groot publiek optrad.

Ondanks de positieve reacties van critici verkocht het tweede album niet genoeg om de band echt groot te maken. Recensenten prezen vooral de originele combinatie van grunge, metal en psychedelische invloeden. Later kreeg het album zelfs een plaats in een lijst van de beste rock- en metalalbums die ooit door het Duitse tijdschrift Rock Hard werd samengesteld.

In 1995 besloot Nudeswirl uit elkaar te gaan. Daarna gingen de bandleden ieder hun eigen weg. Dizzy Cortright speelde later in The Mad Daddies, Shane Green werd actief in Slaprocket en Lord Sterling, terwijl Chris Wargo een eigen opnamestudio begon onder de naam Gas Works Recording Studio. Jaren later kwam de band nog één keer bijeen voor een reünieoptreden in de bekende Court Tavern in New Brunswick.

Hoewel Nudeswirl slechts twee studioalbums uitbracht, is de reputatie van de band door de jaren heen gegroeid. Omdat de albums lange tijd moeilijk verkrijgbaar waren, ontstond een cultstatus onder verzamelaars van alternatieve rock en grunge. Vooral muziekliefhebbers die verder kijken dan de bekendste namen uit het grunge-tijdperk waarderen de eigenzinnige stijl van de groep. Hun muziek klinkt zwaar en rauw, maar bevat tegelijk veel melodie en experiment. Daardoor wordt Nudeswirl nog altijd gezien als een bijzondere en onderschatte band uit de alternatieve rockscene van de vroege jaren negentig.

Albums: