AURORA is zo’n artieste die niet zomaar een popster lijkt, maar eerder iemand die per ongeluk uit een Noors sprookjesbos is komen wandelen. verhaal vertelt bij een kampvuur. Toch is dat beeld maar een deel van het verhaal.

Aurora Aksnes werd in 1996 geboren in Noorwegen en groeide op tussen de natuur, niet ver van Bergen. Als kind bracht ze veel tijd door in bossen en bergen. Die omgeving heeft haar sterk gevormd. Ze begon al op jonge leeftijd piano te spelen en schreef haar eerste liedjes toen ze nog maar negen jaar oud was. Sommige nummers die later wereldberoemd zouden worden, ontstonden zelfs toen ze nog op de basisschool zat.

Het aardige aan AURORA is dat haar succes nooit helemaal gepland leek. Er gaat een mooi verhaal rond over een van haar eerste liedjes. Ze maakte muziek vooral voor zichzelf en haar familie. Toen een nummer online verscheen, ontdekten mensen haar talent vrijwel meteen. Zelf stond ze helemaal niet te springen om een leven in de schijnwerpers. Ze vond het eigenlijk prettiger om muziek te maken dan om beroemd te worden. Toch bleek de wereld andere plannen met haar te hebben.

Wie haar voor het eerst ziet optreden, begrijpt vaak direct waarom ze zoveel bewonderaars heeft. Ze beweegt over het podium alsof ze de muziek niet uitvoert maar beleeft. Soms lijkt ze een danseres, soms een verhalenverteller en soms een kind dat verwonderd naar de wereld kijkt. Die spontaniteit maakt haar optredens bijzonder. Haar stem klinkt kwetsbaar, maar tegelijk ook krachtig genoeg om een hele zaal stil te krijgen.

Muzikaal laat AURORA zich moeilijk in een hokje stoppen. Haar nummers bevatten elementen van pop, folk en elektronische muziek. Invloeden van artiesten als Leonard Cohen, Bob Dylan en Enya zijn regelmatig terug te horen. Vooral Enya heeft volgens AURORA veel voor haar betekend. Zij leerde haar dat muziek troost kan bieden en bijna iets geneeskrachtigs kan hebben.

Wat ik zelf opvallend vind, is dat AURORA vaak grote onderwerpen behandelt zonder zwaar of afstandelijk te worden. Ze zingt over liefde, natuur, angst, hoop, menselijkheid en de relatie tussen mensen en de aarde. Dat klinkt misschien ernstig, maar in haar handen wordt het vaak iets lichts en dromerigs. Alsof ze zegt: kijk eens goed om je heen, er is nog steeds schoonheid te vinden.

Haar doorbraak kwam met nummers als “Runaway” en “Running with the Wolves”. Vooral “Runaway” groeide uit tot een lied dat jaren later opnieuw populair werd bij een jong publiek. Opmerkelijk genoeg schreef ze dat nummer toen ze nog maar elf of twaalf jaar oud was. Dat blijft een wonderlijke gedachte. Terwijl de meeste kinderen van die leeftijd nadenken over school of voetbal, schreef AURORA een lied dat miljoenen mensen zou raken.

Toch is haar carrière niet alleen een verzameling hits. Ze heeft ook meegewerkt aan filmprojecten en samenwerkingen met andere artiesten. Haar stem dook op in verschillende grote producties en ze werkte onder meer samen met The Chemical Brothers. Daarmee bewees ze dat haar bijzondere stijl ook buiten haar eigen albums uitstekend werkt.

Wat AURORA misschien nog interessanter maakt, is haar houding tegenover succes. Ze komt niet over als iemand die voortdurend bezig is met roem. In interviews praat ze liever over natuur, creativiteit en menselijke gevoelens. Soms lijkt ze bijna verbaasd dat zoveel mensen naar haar luisteren. Die bescheidenheid maakt haar juist sympathiek.

Als ik haar loopbaan bekijk, zie ik geen standaard popverhaal. Ik zie iemand die haar eigen wereld heeft gebouwd en anderen uitnodigt om daar even rond te kijken. Een wereld waarin bossen kunnen zingen, regen inspirerend is en kwetsbaarheid geen zwakte maar een kracht vormt.

Misschien is dat uiteindelijk de charme van AURORA. Ze laat zien dat je niet luid hoeft te zijn om gehoord te worden. Soms is een zachte stem genoeg om een grote indruk achter te laten. En juist daardoor blijft ze een van de meest opvallende en eigenzinnige artiesten die Noorwegen de afgelopen jaren heeft voortgebracht.

Albums: